Column: Schoolzwemmen

Toen ik kind was, zat ik op zwemles. Daarnaast had ik ook schoolzwemmen op school. En ook bij mijn eigen kinderen was dat het geval. We hadden ze allebei op zwemles gedaan en daarnaast was er schoolzwemmen met de klas. Dat is fijn want in een waterrijk land als Nederland wil je toch dat je kinderen zo snel mogelijk leren zwemmen. Niet ieder kind heeft het zwemmen om wat voor reden dan ook snel onder de knie. Voor je het weet zit je een paar keer per week in het zwembad te hopen dat het kroost snel de felbegeerde diploma’s behaalt. Maar iedereen die zijn of haar kinderen op zwemles heeft gedaan, weet dat dit een prijzige aangelegenheid is. Voor mensen met een laag inkomen is die mogelijkheid er simpelweg niet. Hoe fijn is het dan dat de kinderen via schoolzwemmen alsnog dat diploma in de wacht kunnen slepen. Leuk en fijn maar vooral dus ook belangrijk. Helaas is de werkelijkheid anders. Sinds in veel steden het schoolzwemmen is afgeschaft, gaat menig kind zonder zwemdiploma door het leven met alle gevolgen van dien. Ook in Zoetermeer is er geen schoolzwemmen meer dat door de gemeente wordt gesubsidieerd. Ouders moeten zelf actie ondernemen en de kinderen naar een zwemles brengen. Voor minima zijn er wel mogelijkheden via de Zoetermeerpas. Maar zo makkelijk geregeld als bij het schoolzwemmen waarbij het zwemonderwijs standaard in het lesprogramma zat, is sinds 2014 verleden tijd.
Ik was dan ook zeer verbaasd om te zien dat in het Burgemeester Aptrootpark speeltuinen op eilanden in het water zijn aangelegd. De gemeente reageerde op mijn vragen dat water in Nederland nooit ver weg is en ouders zelf hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Oké dat is waar maar om nou een speeltuin midden in het water aan te leggen, met aflopende kanten? Dat is toch wel het andere uiterste. Als geruststelling werd vermeld dat het water rond de eilanden ondiep is. Ik weet niet of dit nu wel zo’n geruststelling is. Want iedereen weet dat kinderen ook in een klein laagje water kunnen verdrinken. Ik hoop van harte dat er op het Stadhuis nog even wordt nagedacht en een aanpassing met een hekje wordt overwogen en niet wacht op de eerste ongelukken.