Period Ease: Menstruatiemiddelen voor meisjes en vrouwen

Zoetermeer - Het jaarlijks terugkerende project Period Ease wil menstruatiemiddelen uit de taboesfeer halen. Inmiddels groeit het project tot over de grens.

Door Ineke de Jong

Initiatiefnemers Pritha Maheswari en Sham Hira startten het eenmalige project Period Ease, maar nu, vijf jaar later, loopt het nog steeds. “Pritha benaderde mij en in eerste instantie dacht ik als grap”, vertelt Sham. “Tot ik me erin ging verdiepen en las hoeveel meisjes en vrouwen zich geen menstruatiemiddelen kunnen permitteren. Dat raakte me. Ik dacht aan mijn vrouw, mijn twee dochters, mijn drie zussen. Wat als zij in die omstandigheden zouden zijn?” Via via kwamen de initiatiefnemers in contact met de beheerder Joyce van Loon van Voedselgroep Zoetermeer. Joyce haalde uit haar bestand de namen van vrouwen van wie zij wist dat die hiermee enorm geholpen zouden zijn. Dat eerste jaar werden twintig vrouwen geholpen. De pakketten bevatten genoeg voor een heel jaar. “Met zo’n hoeveelheid maken we echt verschil”, aldus Sham. Nadat het project afgelopen was, bleven sponsoren geld doneren waardoor Sham en Pritha zich afvroegen wat ze nog meer konden doen. Pritha is geboren en opgegroeid op Bali en wilde graag hetzelfde doen voor meisjes in weeshuizen. Ze ging daar op familiebezoek en omdat de prijzen op Bali veel goedkoper zijn, kon ze maar liefst vier weeshuizen met 66 meisjes helpen. “Ik kon zoveel kopen, dat het een enorme hoeveelheid was. Ze waren er zo blij mee”, aldus Pritha. In het tweede jaar breidden ze nog meer uit. Naast Zoetermeerse vrouwen en weesmeisjes op Bali, gingen de materialen naar 98 scholieren in Suriname. Een nicht van Sham is daar onderwijzeres en wist wie het goed konden gebruiken. “In Suriname is het zo dat de hele familie, dus de moeder en eventuele zussen, daar ook profijt van hebben”, legt Pritha uit. “Hier in Zoetermeer gaat het anders. Als er in een gezin drie vrouwen zijn, wordt om drie pakketten gevraagd.”

Sham en Pritha kopen met geld van sponsoren zelf spullen, waarbij ze vooral op aanbiedingen letten. “Ik heb er als man totaal geen moeite mee een winkel in te gaan om maandverband en tampons te kopen”, zegt Sham. “Maar ik laat het wel aan de verkoopster over hoe en wat. Daar heb ik geen verstand van. Ik geef aan voor wat voor leeftijd en dan zoekt zij de artikelen erbij.” Sponsoren geven naast geld ook andere dingen. In Zoetermeerse pakketten zat chocolade en parfumtesters als verrassing. De meisjes in Suriname werden verrast met een manicurensetje. “In het kader van Empowered Women doen we er ook altijd een briefje in”, zegt Sham. “We hopen meisjes te inspireren hun leven in eigen hand te nemen en verder te komen.”

Sham heeft meerdere projecten waarmee hij bezig is. Hij heeft 100 schoolborden voor Surinaamse scholen kunnen realiseren, mede dankzij de sponsorloop van een basisschool in Oosterheem. “Een project wat ik samen met een stichting uit Almere doe, is het regelen van nieuw schoolmeubilair voor scholen in Suriname. Mijn vrouw werkt als onderwijzeres en daardoor weet ik dat iedere 15 jaar het meubilair wordt vervangen. Het oude wordt vernietigd. Na contact met de directeur, kreeg ik het voor elkaar dat het oude spul naar Suriname mocht. Daar is het meubilair 40 jaar oud, kapot en versleten. Dit hebben we al een paar keer kunnen doen.” Sham verzamelt ook rollators, rolstoelen en incontinentiemateriaal voor Suriname. “Ik vind kleinschalige projecten fijn om te doen. Ik ken de persoon die in Suriname ervoor zorgt dat het bij de juiste mensen komt en ik krijg foto’s van de mensen bij overdracht. Dat post ik op sociale media, zodat de sponsoren zien waar het terecht komt. Ik wil transparant zijn.” Deze projecten zijn ondergebracht in een stichting met de naam Sociaal Culturele Activiteiten Zoetermeer. “Een lange naam, dus ik wil het aanpassen naar Stichting Santosham. Een knipoog naar mijn naam en het is een woord gebruikt in de yogaleer en betekent tevredenheid.”