‘Niet alle helden dragen een cape, of spelen in een speelfilm’

Zoetermeer - Niet alle helden dragen een cape, of spelen in een speelfilm. Het kan zomaar een buurtbewoner zijn, of een tienjarige jongen uit je klas. Roan is zo’n held. Vier jaar lang werd hij gepest, nageroepen en uitgescholden om zijn lange haar. Maar daar trok deze superheld zich weinig van aan. Afgelopen week doneerde hij zijn lange vlecht aan Stichting Haarwensen

Door Robbert Roos

De vrolijke, tienjarige leerling van openbare school De Vuurvogel woont met zijn broer Quinten en mama Charlotte in Meerzicht. “Roan is een jongen met een gouden hart die altijd voor anderen klaarstaat”, vertelt ze trots. “Hij is temperamentvol en gepassioneerd in alles wat hij doet, en staat graag voor anderen klaar.” Maar Roan heeft meer talenten. Hij schildert graag met zijn oma, maakt kleine kunstwerkjes van karton, en is buiten altijd op zoek naar materialen waar hij iets nieuws mee kan creëren. “Hij is altijd aan het zwerven en de verzamelaar van ons gezin.”

Toen Roan vier jaar geleden een uitzending van het Jeugdjournaal zag met daarin een item over Stichting Haarwensen twijfelde hij geen moment. “De stichting zamelt haar in om pruiken van te maken voor kinderen die door een ziekte als kanker kaal zijn. Dat vond ik zo erg voor ze dat ik besloot vanaf dat moment niet meer naar de kapper te gaan.” Moeder Charlotte stond volledig achter het initiatief van haar jongste zoon. “Ik heb aangegeven dat ik het helemaal goed vond, maar dat ik ook achter hem zou staan als hij later toch zou besluiten om zijn haar te laten knippen.”

Maar dat gebeurde niet. Vier jaar lang liet Roan zijn haar groeien met alle gevolgen van dien. “Mijn vrienden reageerden positief en vonden het wel stoer van me”, vertelt de tiener enthousiast. “Voor hen was ik gewoon Roan met lang haar.” Toch werd er ook anders gereageerd. “Kinderen die mij niet kenden reageerden soms heel vervelend”, geeft hij eerlijk toe. “Ik werd uitgescholden voor homo, transgender, en meisje. Dat was echt niet leuk.” Mama Charlotte heeft grote bewondering voor Roans doorzettingsvermogen. “We wonen in een multiculturele buurt, maar je merkt dat veel mensen in vaste rolpatronen denken. Meisjes dragen een jurk en jongens hebben kort haar, dat past totaal niet bij Roan. Roan is gewoon zichzelf en voor ons een echte held.”

De beelden van vluchtelingen uit Oekraïne op het Jeugdjournaal raakten Roan opnieuw. “Ik zag ook kinderen die hier een behandeling krijgen, maar nog steeds kaal zijn”, vertelt hij openhartig. “Dat vond ik zo zielig voor ze. Je kunt namelijk erg gelukkig worden van mooi haar.” Dus besloot Roan dat dit het moment was om zijn haar, inmiddels zo’n 35 centimeter lang, te doneren aan Stichting Haarwensen. “Samen met mama ben ik naar Dunkies Kappers geweest. Die hebben mijn vlecht eraf geknipt.” Dat was wel even wennen. “Het voelde best koud en het was heel gek om te zien hoe de vlecht daar ineens op tafel lag.” En zijn nieuwe uiterlijk had meer gevolgen: “Op het schoolplein werd ik niet herkend.” Wel is er nu meer vrije tijd. “Na het douchen was ik soms wel 20 minuten met zijn haar bezig”, bekend mama Charlotte. “Uitspoelen, ontklitten, kammen”, er kwam heel wat bij kijken, maar het was het allemaal waard.”

Toch is Roan blij met zijn donatie en nieuwe kapsel. “Ik hoop dat andere mensen mijn voorbeeld gaan volgen en ook hun haar doneren”, legt hij uit. Want er is niets mis mee om iets voor een ander te doen.” Zelf laat Roan graag zien hoe makkelijk het is om zelf iets te ondernemen. Of het nu een sponsorloop voor Oekraïne is, het inzamelen van geld voor nieuwe speeltoestellen op school, of muziek maken op je accordeon in het wijkwinkelcentrum; Roan doet het gewoon allemaal. Echte helden die zie je niet in de film; die wonen gewoon in Zoetermeer.