Column: Wie kijkt er nog naar je om?

Shamier Madhar, voorzitter ILOZ

Wanneer heeft iemand voor het laatst gevraagd hoe het écht met je gaat? En bleef diegene ook luisteren? Soms begint daar het verschil tussen alleen zijn en je gezien voelen.
De Week tegen Eenzaamheid, van 24 tot en met 30 september, ligt achter ons. Maar eenzaamheid volgt geen kalender. Ook vandaag kan iemand wachten op een telefoontje, een bezoek of een teken dat hij ertoe doet.
Voor mij begint compassie met aandacht. Even je eigen bezigheden opzijzetten om te horen wat een ander meemaakt. Je hoeft geen oplossing klaar te hebben. Soms helpt het al dat iemand zijn verhaal mag vertellen, zonder zich groot te houden.
Religieuze gemeenschappen kunnen daar ruimte voor bieden. In een kerk, moskee, tempel of synagoge ontmoeten mensen elkaar regelmatig. Wie elkaar leert kennen, kan ook merken dat iemand stiller wordt of wegblijft. Dan krijgt geloof betekenis in een eenvoudig gebaar: bellen, langsgaan, vragen wat nodig is.
In mijn islamitische geloof hoort zorg voor de medemens bij het dagelijks leven. Ook je buur heeft recht op aandacht. Daarvoor hoef je geen geloof te delen. Verdriet, gemis en het verlangen om ergens bij te horen zijn menselijk.
Toch moeten we ook binnen onze gemeenschappen goed kijken. Wie staat na afloop alleen terwijl wij met bekenden praten? Wie komt voor het eerst binnen en vertrekt zonder dat iemand zijn naam kent? Een open deur wordt pas een welkom als iemand je tegemoetkomt.
Die compassie mag verder reiken dan onze eigen kring. Nodig eens de buur uit die je meestal alleen groet. Schuif aan bij iemand die alleen zit. En vraag na een gezamenlijke maaltijd ook een week later nog hoe het gaat. Zo kan een ontmoeting uitgroeien tot een band.
We maken de samenleving samen, door elkaar een plaats te geven in ons leven. Dat vraagt tijd en soms de moed om de eerste stap te zetten. Maar bedenk wat het voor iemand kan betekenen om te horen: ik dacht aan je.
Misschien schiet je tijdens het lezen een naam te binnen. Iemand die je al een tijd niet hebt gesproken. Laat die gedachte vandaag een telefoontje worden.