Column: Religie Lekker Belangrijk - Waar mensen elkaar weer verstaan

Pinksteren staat voor de deur. In Bijbelse tijden viel er rond dit feest veel te beleven. Mensen uit alle windstreken waren bijeen. En men hoorde het Goede Nieuws in hun eigen taal: de Heilige Geest, uitgestort op alle schepselen (Hand. 2:17) zodat het leven gepassioneerd geleefd kan worden in de Geest van de Schepper. Hoe hoopvol en groots klinkt dit. Tegelijk weten we hoe weerbarstig de dagelijkse praktijk is. Dat was toen zo en dat is vandaag niet anders. Het vuur laait geregeld op, maar niet het vuur van de Geest. We zien polarisatie en harde woorden. Mensen trekken zich terug in hun eigen gelijk of in hun eigen groep. Toch ontstaan in alle verdeeldheid ook momenten van verbinding. Kleine en grote tekenen van hoop.
In de Galaten-brief wordt dat omschreven als ‘de vrucht van de Geest’: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. En dan volgt die bijzondere zin: “Er is geen wet die daar iets tegen heeft.” Die woorden blijven actueel. Want wie verlangt er niet naar een samenleving waarin juist deze eigenschappen zichtbaar worden? Vrucht groeit echter niet vanzelf. Een boom draagt slechts vrucht wanneer hij verbonden blijft met zijn wortels, water en licht. Dat geldt ook voor mensen. Verbinding vraagt aandacht, zorg en de moed om elkaar ècht te ontmoeten. Niet alleen binnen de eigen kring, maar juist ook daarbuiten.

En zo moest ik denken aan het startschot van de Zoetermeerse voedselbeweging. Toen werd nadrukkelijk uitgesproken dat voedsel méér mag zijn dan alleen iets op ons bord. Het kan mensen verbinden. Verschillende culturen, generaties en achtergronden komen samen aan tafel. Samen eten schept ruimte voor ontmoeting en voor dat gepassioneerde levcn. Zorg voor mens, dier en aarde hoort bij dezelfde opdracht van verbondenheid. In een tijd waarin groeiende tegenstellingen de boventoon voeren, blijven wij zoeken naar wat leven geeft. Liefde, vrede en zachtmoedigheid, het zijn geen zwakten. Verre van dat! Het zijn krachten die gemeenschappen bijeenhouden. Dat kan al heel eenvoudig, zoals Jezus deed: met luisteren en samen aan tafel gaan.

Sandra Hermanus-Schröder – Vegan Christenen