Kerk De Regenboog brengt vuur en vlam naar buiten

Zoetermeer – Trots en hoopvol zijn de juiste woorden die passen bij het gesprek met dominee Jan van der Wolf en Sofie van der Linden van kerk De Regenboog aan de Nathaliegang in Rokkeveen. Juist in een tijd waarin de wereld in brand staat en mensen elkaar nodig hebben lukt het aardig om hun kerk naar buiten te brengen. Gepassioneerd vertellen Jan en Sophie hoe ze dat aanpakken. Hopend dat hun kerk geborgenheid kan bieden aan meer Zoetermeerders in een tijd van individualisering en secularisatie.

In de moderne kerk De Regenboog valt direct op dat er drie kleuren stoelen staan en dat de zalen de namen Oase en Pelgrim dragen. Dat symboliseert de samenvoeging van drie kerken van de protestantse wijk Zoetermeer-Zuid. “Dat was een lastige periode om te gaan kerken in één gebouw en afscheid te nemen van de Oase en de Pelgrimskerk, maar iedereen mag zich nu in de Regenboog thuis en welkom voelen,” aldus Sofie die ouderling communicatie is van de wijk Zoetermeer-Zuid. In mei is het twee jaar geleden dat dominees-echtpaar Jan en Els van der Wolf beroepen werden, zo heet dat in de protestantse kerk. “Ik ben van de stip op de horizon en Els is van de puntjes op de i,” grapt Jan die samen met z’n vrouw vanuit Voorburg naar Zoetermeer is verhuisd. “Tien kilometer verderop maar toch anders. Mensen hier zijn openhartig, je hoort alles, het is informeel. We zijn geen plechtige kerk en een grapje mag.”

Jeugd

Op de vraag hoe het zit met de jeugd in de kerk reageert Jan stevig: “je bent 1000% kerk ook als je niet alleen jongeren hebt. Het gaat om de nood aan mensen.” Maar via het lunch+ concept is er ook aandacht voor de jongere generatie van -45. Sofie legt uit: “Na de kerkdienst gaan we in gesprek met ouders van gezinnen, de kinderen volgen een eigen programma. En dit wordt gedaan door 60+ gemeenteleden. Dat werkt geweldig.” Jan vult aan: “We zijn een intergenerationele kerk, we doen dit nu een jaar en we hebben al negen gezinnen in lunch+.”
“Neem de herintreders, mensen die vroeger naast iemand zaten die er niet meer is. Dat zijn nu onze ambassadeurs.” Dominee Jan, gekleed in hemd met priesterboord, vertelt dat naar buiten gericht missionair via de persoonlijke en collectieve lijn loopt. Hij kiest bewust deze kleding zodat z’n functie zichtbaar is. “Ik merk dat veel deuren dan open gaan en mensen alles durven vertellen.”

“Wij planten en begieten, God geeft groei.” Jan is duidelijk. Uit onderzoek blijkt dat driekwart van de vrijwilligers in tal van organisaties een kerkelijke achtergrond heeft. “We vinden het normaal om iets te doen voor een ander, en het wordt steeds voller in onze kerk.” Over z’n vrouw Els: “Zij weet via de scholen inmiddels zo’n 300 kinderen te bereiken.” Hoe houdt een echtpaar van dominees het vol? “Door in bed en aan tafel niet over de kerk te praten,” grapt Jan met een gulle lach op z’n gezicht.

Via een facebook-achtige kerkapp waarbij 250 leden zijn aangesloten worden activiteiten en lief en leed gedeeld. “Naast de steunpunten in de wijk Meerzicht (Oase) en Kompas (Dorp) zijn de social media een verbinding naar het geheel van Wij Van Zuid, zoals wij ons noemen,” legt Sofie uit.

De actieve wijkgemeenteleden vragen via uitnodigingskaarten mensen uit hun omgeving mee naar een ‘kerkproeverij’. Ook voor de zangers is er een nieuwe Cantorij Wij van Zuid. Dominee Van der Wolf eindigt: “Ik sta er niet alleen voor, en hoop dat velen de weg naar ons weten te vinden. En dat er geen grens aan de groei komt vanwege fysieke omstandigheden. De missionaire strategie is geloofsverdieping.”

Informatie over de protestantse kerk in Zuid op www.pwzz.nl.