Mentor Anass ondersteunt kwetsbare cliënt

Naast een drukke baan in de ouderenzorg en een hbo-studie Management in de Zorg maakt Anass bewust tijd vrij voor een bijzondere vrijwilligersrol. Als mentor ondersteunt hij een jonge man met een verstandelijke beperking en een traumatisch verleden. Voor hem is het mentorschap veel meer dan het regelen van zorg. Het draait vooral om vertrouwen, continuïteit en er zijn voor iemand die nauwelijks een eigen netwerk heeft.

Anass werkt als zorgcoördinator en start binnenkort als teamleider binnen de psychogeriatrie. Ondanks zijn volle agenda besloot hij mentor te worden nadat hij tijdens zijn werk zag hoeveel mensen zonder familie of vertegenwoordiger belangrijke beslissingen moesten nemen. “Ik zag dat veel cliënten niemand hadden die voor hen kon opkomen,” vertelt hij.

Kort na zijn aanmelding werd hij gekoppeld aan een 28-jarige cliënt met een complexe hulpvraag. Dat sprak hem juist aan. “Hij had echt iemand nodig die naast hem ging staan.” De jonge man heeft een bewogen leven achter de rug. Voordat hij in Nederland terechtkwam, maakte hij veel ingrijpende gebeurtenissen mee. In combinatie met een verstandelijke beperking zorgt dat ervoor dat hij intensieve begeleiding nodig heeft.

“Je moet hem echt leren kennen,” zegt Anass. “Hij heeft veel meegemaakt en soms is het lastig om te begrijpen wat hij bedoelt. Dat kost tijd.” Om die band op te bouwen ziet Anass zijn cliënt ongeveer eens per twee weken. Ze gaan samen iets eten of drinken of maken een uitstapje. Tussendoor houden ze telefonisch contact. Naast die persoonlijke ontmoetingen zet Anass zich ook in om de juiste zorg en begeleiding te organiseren. Hij onderhoudt contact met begeleiders, het zorgkantoor en andere betrokken organisaties. Zijn doel is ervoor te zorgen dat zijn cliënt de ondersteuning krijgt die het beste bij hem past.

Volgens Anass maken juist de kleine momenten het grootste verschil. “In de auto zetten we vaak muziek op en dan begint hij spontaan te dansen. Dat zijn de momenten waarop je ziet dat iemand zich prettig voelt.” Voor hem is continuïteit de kern van goed mentorschap. “In de zorg wisselen begeleiders regelmatig. Ik ben iemand die blijft. Hij weet dat ik er ben en vraagt altijd wanneer ik weer langskom.”

Gemiddeld besteedt Anass vier tot vijf uur per maand aan zijn mentorschap. Dat vraagt soms wat puzzelen in zijn agenda, maar daar twijfelt hij niet over. “Ik maak er bewust tijd voor. Het is inmiddels een vast onderdeel van mijn leven geworden. Ik geloof dat mensen elkaar moeten helpen. Juist deze doelgroep heeft iemand nodig die naast hen blijft staan.”