Vrijwillige taalbegeleiders Gilde SamenSpraak bijeen

ZOETERMEER - Afgelopen vrijdag was er een gezellige en leerzame bijeenkomst voor de taalbegeleiders van Gilde SamenSpraak in 1892 Eten & Drinken. Na een voorstelling van de Man met de Koffer en een heerlijke lunch werden er ervaringen uitgewisseld door deze betrokken vrijwilligers. De bijeenkomst werd mogelijk gemaakt door de opbrengst van het Zoetermeers dictee, georganiseerd door de Lions.

Door: Annemarie de Vries

In 2019 was het voor het eerst dat een dergelijke bijeenkomst werd georganiseerd voor de vrijwilligers, met het doel hier een terugkerend evenement van te maken. Om bekende redenen duurde het even voor de volgende bijeenkomst was. De grote opkomst liet wel zien hoeveel behoefte hieraan is. 

Na het welkomstwoord door coördinator Hennie van de Graaf die kort het team voorstelde, was het de beurt aan de Man met de Koffer. Deze ‘reiziger’ schetste een situatie van iemand die op reis ging naar een onbekende bestemming en bij terugkomst zijn dorp niet meer herkende. Een toepasselijk thema gezien de doelgroep waar de vrijwilligers mee werken. Gilde SamenSpraak brengt anderstaligen in contact met Nederlanders, zodat ze hun taalvaardigheid ook buiten het klaslokaal kunnen oefenen. 

Dat oefenen kan op twee manieren.  De eerste is met een taalmaatje één op één. Dit was ideaal in de coronatijd vertellen de aanwezige taalmaatjes. “Wandelingen konden gewoon doorgaan,” leggen ze uit, “dus dat hebben we veel gedaan.” Maar ook andere dingen ondernemen de maatjes met elkaar, zoals een tripje naar de supermarkt of ze doen een spelletje. 

Na de lunchpauze, waarin al snel geanimeerde gesprekken tussen de vrijwilligers ontstonden moest er gewerkt worden. Aan de hand van vragen ging elke tafel aan het werk met vragen als wat ze nodig hebben om hun werk nog beter te kunnen doen. Van de Graaf beloofde alles mee te nemen en te evalueren. Wel gaf ze aan dat er een enorme behoefte is aan vrijwilligers op het kantoor en in de coördinatie. 

Naast de één op één taalmaatjes kent Gilde SamenSpraak het PraatHuis, waar anderstaligen en vrijwilligers elkaar ontmoeten. Het is daarbij geen kwestie van of/of, nee het meest ideale is als de anderstaligen beide doen. Vrijwilligster Christine die dit werk al zo’n 20 jaar doet vertelt, dat zij wel altijd probeert haar taalmaatjes naar het PraatHuis te krijgen. “De eerste keer ergens binnenstappen is voor iedereen spannend, dus dan ga ik de eerste keer altijd even mee.”

De één pikt makkelijker een taal op dan de ander merken de vrijwilligers. “Het hangt ook samen met hun opleiding in hun vaderland”, leggen ze uit, “en wat hun moedertaal is. Sommige talen hebben een heel ander alfabet. Dan is Nederlands best lastig.” Ook de inzet en de motivatie verschilt van persoon tot persoon. Vrijwilliger Martin heeft een mooi succesverhaal. “Ik had een taalmaatje, die uit het onderwijs kwam,” vertelt hij, “dat wilde hij hier ook weer. Hij volgde vier avonden per week Nederlandse les, deed veel vrijwilligerswerk en wist zijn rijbewijs in het Nederlands te halen. Uiteindelijk werd hij aangenomen als onderwijs-assistent en hij deed tegelijk een zij-instroom traject. Nu staat hij voor de klas als leerkracht op een basisschool. Het is natuurlijk fantastisch als zoiets het lukt.”

Het werk als taalbegeleider hetzij als maatje, hetzij in het PraatHuis geeft voldoening en is gezellig. “Het is leuk om kennis te maken met een andere cultuur,” legt één van de vrijwilligers uit. “Het is ook leuk om te zien hoe zij tegen onze cultuur aankijken. Dingen die voor ons vanzelfsprekend zijn vinden zij soms raar, zoals ons vuurwerk met Oud & Nieuw of dat we bevolkingsonderzoeken hebben.”

Gilde Samenspraak zoekt nog vrijwilligers. Kijk op gildezoetermeer.nl/gilde-samenspraak/ voor informatie.