Uitgestelde kerstlunch brengt ouderen samen

Zoetermeer -De uitgestelde kerstlunch van Magisch Zoetermeer bracht afgelopen maandag op diverse locaties ouderen bij elkaar. Vrijwilligster Eva Jonker:” Ik hoop dat ouderen met een fijn gevoel weggaan en nieuwe kennissen opdoen. Zelf heeft ze te weinig tijd om eenzaam te zijn want de 75- jarige Eva heeft het druk met het organiseren van activiteiten voor ouderen.

Door Gitta Fleuren

In buurthuis Kom Op werd de lunch geopend door wethouders Margreet van Driel en Jan Iedema. Van Driel: “ Het is de afgelopen jaren, door covid 19, niet makkelijk geweest en dit initiatief is erop gericht weer verbinding met elkaar te maken. Het is belangrijk om bespreekbaar te maken wat het betekent om eenzaam te zijn of langzaam achteruit te gaan in je contacten. Want laten we eerlijk zijn: hoe ouder je wordt, des te minder er overblijven van je eigen generatie. Het zou nog mooier zijn om volgende keer ook jonge mensen erbij te betrekken. Dan krijg je de mix waar we naar op zoek zijn van ouderen en jongeren die met elkaar in verbinding komen”.

Zoveel mensen, zoveel soorten eenzaamheid blijkt aan tafel. “Oud worden en oud zijn, zijn twee verschillende dingen”, zegt mijnheer Pen. Naast hem zit Alice. Ze zijn 60 jaar getrouwd en hebben jaren gezeild en gereisd. Maar nu heeft Alice alzheimer. Mijnheer Pen is haar mantelzorger.” Daardoor zit je aan huis gekluisterd. Maar: we cruisen nog twee keer per jaar en soms rijd op mijn Harley met de motorclub . “Daar bij die molen”, zingt José van duo Joost en José ondertussen. Ze verzorgen live de muziek.’ ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld kwam al langs en ook de Bee Gees.
“Jongeren zijn anders dan vroeger”, vertelt Hennie Visser. “Vroeger moest je naar je oma, dat was normaal, tegenwoordig is dat anders, soms maak ik mee dat ze langkomen, en dat iedereen de hele tijd op zijn telefoon kijkt. Dat hadden wij niet”.

Gerrie Nuyens is 79 jaar .” Tijdens de coronatijd spraken we buiten bij de flat af met een paar buren. Dat was gezellig. Limonade mee”. Door een complicatie van haar diabetes heeft ze steeds minder gevoel in haar benen. Ik moest stoppen met fietsen, vertelt ze. “Dat was wel slikken. Meteen werd mijn wereld kleiner. Maar je moet zelf blijven zoeken naar gezelligheid. Meer kunnen we niet doen” Wil van Oostrom is het met haar eens. “Ik maak elke middag een lekker toastje. En dan neem ik een wijntje erbij. Dat deed ik vroeger met mijn man ook”.