Column - Religie Lekker Belangrijk: Navigeren

Deze zomer waren we op vakantie in de Zuid-Duitse bergen. Op een dag wandelden we van een klein station naar een bergmeer, waar we de warme dag wilden doorbrengen. Het zou slechts een half uur lopen zijn, dus we liepen zonder wandeluitrusting. Vol goede moed volgden we de wegwijzers, tot we op een kruising stilstonden zonder wegwijzer. Mijn motto is in dat geval: rechtdoor lopen tot de volgende wegwijzer. Maar mijn man keek op zijn telefoon en riep: hier zou een pad moeten zijn! Resoluut sloeg hij rechtsaf, het hoge gras in. Ons restte niets dan hem te volgen.
Er wás een pad, maar het was niet onderhouden. Al snel worstelden we ons door steeds dichter wordende struikgewas. Dat kwam onze stemming niet ten goede. Het pad werd onbegaanbaarder, tot het stopte bij een klein stroompje. Tja, zei mijn man, we moeten hier doorheen, dan tegen de helling opklimmen en dan rechtsaf. En inderdaad, bovenaan de helling zagen we een duidelijk pad.

Gelukkig lagen er omgevallen boomstammen over het beekje heen. Het lukte ons over een boomstam te balanceren en naar boven te klimmen. Boven plukten we de takjes en bladeren van ons af. Later op de dag konden we erom lachen en noemden het ‘ons avontuur van de dag’.

Iedereen zoekt regelmatig naar houvast. Of het nu wegwijzers zijn, een route op de kaart of nog iets anders. Juist als het lastig wordt in het leven, verlang je naar grip op de situatie. In het ziekenhuis zien we dat een ziekte vaak tot grote onzekerheid leidt. Onze eerste impuls is dan om wegwijzers en kaarten op te stellen: met deze behandeling kunnen wij jouw ziekte onder controle krijgen. En dat werkt gelukkig ook in veel van de gevallen. Maar soms blijkt het pad steeds onbegaanbaarder te worden. Wat doe je dan?

Ook dan laten wij patiënten niet in de steek. Mijn man droeg onze zoon op zijn rug over de boomstam omdat balanceren nog een beetje te veel gevraagd is van een kleuter. Niet alle onzekerheid is op te lossen. Maar soms kunnen we je even dragen.

Drs. Annelies Hommens-van de Steeg, geestelijk verzorger Haga Ziekenhuis Zoetermeer