
Stoppen pokeravond leidt tot verdeeldheid
Actueel 146 keer gelezenZoetermeer - Het nieuwe bestuur van Wijkvereniging Noordhove heeft de wekelijkse pokeravond in buurthuis ’t Span beëindigd. Het besluit leidt tot onrust onder vrijwilligers en oud-bestuursleden. Volgens het bestuur is de pokeravond wettelijk niet toegestaan en past deze niet bij de koers van de vereniging.
Door Mariëlle Mets
“Mijn doel is vooral om vrijwilligers een hart onder de riem te steken,” zegt Arline Heemskerk. In een ingezonden brief aan het Streekblad vraagt Heemskerk aandacht voor het besluit van Wijkvereniging Noordhove om niet langer pokeravonden toe te staan. Heemskerks echtgenoot John pokerde tot voor kort met een groep van zes vrienden wekelijks in ’t Span, het buurthuis van de vereniging. “Wij spelen al ruim 25 jaar elke woensdagavond poker in het gebouw. Dat was voorheen nooit een probleem.” Een bestuurswissel betekent het einde van de pokeravonden.
Hans van Offeren is sinds twee maanden voorzitter van Wijkvereniging Noordhove. “Het mag gewoon wettelijk niet. Daarnaast past het niet bij het karakter van de wijkvereniging”, legt Van Offeren uit. In de afgelopen acht jaar was Van Offeren penningmeester bij de wijkvereniging. Afgelopen juni besloten een aantal bestuursleden, waaronder voorzitter Paul Opdam, hun functie neer te leggen. Van Offeren stelde zich kandidaat en werd in een algemene ledenvergadering verkozen tot voorzitter. “Het nieuwe bestuur werkt aan vernieuwing. Een nieuwe website en Facebookpagina en ook nieuwe activiteiten.” Volgens Van Offeren vond het nieuwe bestuur het noodzakelijk om eerst orde op zaken te stellen. “In de afgelopen jaren is de pokeravond altijd gedoogd omdat twee leden van de pokergroep in het bestuur zaten. Het nieuwe bestuur wil dit niet meer faciliteren omdat het niet legaal is.”
John Heemskerk bestrijdt dit: “Wij hebben uitgezocht of het wettelijk toegestaan is en dat is het. We hebben een besloten groep, er is geen vrije inloop en de vereniging verdient er geen geld aan. Op die basis valt het niet onder de Wet Kansspelen.” Heemskerk geeft aan het opmerkelijk te vinden dat de vereniging wel bingo’s organiseert. “Die vallen wel onder de Wet Kansspelen maar blijkbaar is het dan geen issue.” Voor Arline Heemskerk steekt vooral de manier van communiceren door het nieuwe bestuur. “Soms zijn het niet de grote dingen die het meeste pijn doen, maar juist de manier waarop er met mensen en met een stukje geschiedenis wordt omgegaan,” geeft ze aan. Haar vader Ton van Beekum heeft zich jarenlang als vrijwilliger ingezet voor de wijkvereniging. “Enkele jaren geleden werd er zelfs een zaal naar hem vernoemd.”
De bingo wordt binnen de wettelijke voorwaarden georganiseerd, aldus Van Offeren. “Dat is anders bij de pokeravonden, dat mag wettelijk niet. Dat is ons standpunt en dat hebben we ook zo aangegeven bij de pokergroep.” Volgens Van Offeren heeft een discussie weinig nut. “Dan gaan we heen en weer op elkaar reageren en wordt het een gebed zonder end.” De pokergroep had graag in het gesprek gegaan met het nieuwe bestuur zegt John Heemskerk. “We wilden met elkaar van gedachten wisselen over onze standpunten en die van het bestuur. Maar zij zetten gewoon hun hakken in het zand.”
Het verschil van inzicht over de pokeravonden leidt tot verdeeldheid bij de vrijwilligers en discussies op de sociale media. Van Offeren: “Mijn grootste uitdaging is nu om de nieuwe bestuursleden erbij te houden. Die hebben ook zoiets van in wat voor wespennest ben ik terechtgekomen.” De pokergroep is verbolgen en teleurgesteld over de gang van zaken geeft Arline Heemskerk aan. “Deze mannen hebben zich geruime tijd met hart en ziel ingezet als vrijwilliger voor de wijkvereniging. Een nieuw bestuur mag nieuwe keuzes maken. Maar mag je daarmee ook zomaar de geschiedenis, de inzet en de waardering voor de mensen die de vereniging mede hebben opgebouwd, terzijde schuiven?”
Het bordje met de naam van haar vader heeft Heemskerk van de zaalmuur afgehaald. “Voor mij gaat dit niet meer over een pokeravondje. Het gaat over respect, waardering en de manier waarop we met elkaar omgaan.”













