Natuur onder de loep: een ei

Zoetermeer - Kenners schrijven wekelijks over de natuur in Zoetermeer. Arno van Berge Henegouwen vond een kapot ei van een zanglijster. Het brengt hem op ervaringen uit het verleden.

Eischaal van een zanglijster
Je kunt het je nu nog nauwelijks voorstellen, maar tot een eeuw terug moesten scholieren een eierverzameling aanleggen. Met de komst van de vogelwet in 1912 werd dit verboden. Tijdens mijn schooltijd moesten we een herbarium aanleggen. Nu is dat ook verdwenen, want er komen steeds meer planten op de lijst met beschermde soorten te staan. De wetgeving strekt zich ook uit tot delen van beschermde soorten. Zo moet je ook een losse poot, een ei en een schedel van dieren laten liggen. Bij mij in de straat lag deze week de eischaal van een zanglijster. Die zijn zo mooi van kleur, dat je die niet laat liggen. De vondst laat zien, dat er vlakbij een zanglijsternest zit. En dat kan kloppen, want al tijdens de kerst zingt er elk jaar een zanglijster bij mij voor de deur.
Deze eischaal lijkt aangepikt en leeggegeten. Wat je ziet is een ei met een gat waaruit eerder een klein lijstertje is gekropen dat nu in een nest wordt gevoerd met kevertjes, wormpjes en slakjes. Na de geboorte zijn de ouders veel van het nest waardoor de blauwe schalen van boven erg opvallen en overvliegende rovers de weg naar de jongen makkelijk vinden. Daarom verwijderen de ouders de eischalen zo snel mogelijk.


Er is een tijd geweest, dat het ministerie van WVC het laten zien van eieren van wilde vogels in tentoonstellingen sterk afraadde in verband met het gevaar, dat het zou leiden tot het aanleggen van nieuwe eierverzamelingen. De natuurhistorische musea vroegen zich toen af waarom ze wel opgezette beschermde vogels mochten laten zien en hun eieren en nesten niet? Verbieden kon het ministerie niet, maar druk was er wel.