Column:

Eigenlijk was het in februari van dit jaar al een beetje te verwachten. Toen kwam het nieuws naar buiten dat het Nationaal Videogame museum nog niet zou gaan verhuizen naar het Stadhuisplein. De reden? Er waren financiële tegenvallers. Het museum ging in gesprek met subsidievertrekkers en partijen die leningen kunnen verstrekken. 

Nog geen half jaar later blijkt dat de gemeente Zoetermeer de portemonnee weer trekt want na de 2,5 miljoen aan subsidie die al eerder aan het museum was toegezegd komt er nog eens 1,5 miljoen euro bij. Of de gemeenteraad maar even akkoord wil gaan. Nee zeggen, lijkt haast geen optie want wat dan? Waar moeten de verzameling videogamekasten van eigenaar Hassan Tasdemir dan heen en wat komt er dan in het pand? Wordt dat dan het erfgoedcentrum en krijgen we na heel wat gedoe weer een Stadsmuseum terug? In afgeslankte vorm dan want een groot deel van collectie is al weg. Maar ik denk het niet. De gemeenteraad moppert en zucht maar gaat dan alsnog akkoord met die 1,5 miljoen extra.
Dat overschrijden van bedragen bij projecten van de gemeente lijkt een beetje een tendens te worden. Denk maar aan zwembad De Watergeus. Dat heeft uiteindelijk 27 miljoen gekost terwijl de aanvankelijke kosten 23 miljoen zouden zijn. Of de kunstgrasvelden bij de voetbalverenigingen. Kosten 3,1 miljoen maar een overschrijding van een half miljoen. En de sporthal aan het Van Doornenplantsoen werd 2,7 miljoen euro duurder. En zo zijn er nog veel meer projecten geweest waar flink veel geld bij moet. Natuurlijk kan het zijn dat bouwkosten stijgen. Maar elke keer en bij nagenoeg ieder project?

Als het geld nou tegen de plinten klotst dan zou dat nog niet zo erg zijn. Maar keer op keer waarschuwt de wethouder van Financiën voor het financiële ravijn.

Ik vraag me echt af waar het nou iedere keer misgaat op het stadhuis. Is het nou echt zo moeilijk om een beetje een reële inschatting van de kosten te maken?