Column: Religie lekker belangrijk - ‘Dit is magisch’
Actueel 838 keer gelezen‘Dit is magisch!’ roept een van de deelnemers uit terwijl we Psalm 32 lezen. We zijn bij elkaar met ‘5G’: de Gespreksgroep voor Goede Gesprekken over God en Geloof. De focus ligt op de jongere generaties en de essentie van het christelijk geloof. Er lijkt iets bijzonders te gebeuren.
De laatste tijd heeeft zich een aantal twintigers aangesloten. Vaak niet gelovig opgevoed, maar meegenomen door een vriend en vol oprechte nieuwsgierigheid. In de media lees je vaak over ‘Generatie Z’ (geboren tussen 1997 en 2012): een generatie die worstelt met mentale druk, maar ook meer belangstelling heeft voor geloof dan de generatie daarvoor. Ze zoeken geen oppervlakkige praatjes, maar een ‘echte’ community en antwoorden op hun levensvragen. Sommigen noemen het een ‘stille revival’. In onze groep maak ik het van dichtbij mee.
Op verzoek van de jongeren praten we een avond over vergeving. ‘Kunt u het een keer hebben over vergefenis?’, is de letterlijke vraag. Zo’n verzoek heeft een verhaal. Hoe ga je om met het kwaad dat je is aangedaan, of wat je zelf hebt gedaan? We beginnen met de werkvorm ‘Over de grens’. Ik leg een stelling voor: ‘Sommige dingen zijn simpelweg onvergeeflijk.’ Wie het ermee eens is, stapt over een denkbeeldige lijn. Waarom sta je daar? Er ontstaat een openhartig gesprek.
Daarna lezen we Psalm 32. ‘Eerst zweeg ik over mijn fouten. Ik werd er ziek van. Ik kon niet verder.’ Het is dán dat die uitroep valt: ‘Dit is magisch.’ Bij jongeren die nog nooit een Psalm hebben gezien, resoneren deze eeuwenoude woorden direct. Uiteindelijk komen we uit bij het kruis, waar Jezus bidt: ‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.’ Dat is de kern: voor echte vergeving hebben we God nodig. Jezelf of een ander vergeven is op eigen kracht niet te doen.
Na afloop blijft iedereen zitten. ‘Hoe krijgen we nog meer vrienden zover dat ze komen? Want dit gaat écht ergens over,’ klinkt het. En: ‘Kunnen we niet elke twee weken afspreken? Een maand duurt zo lang!’ Stil, ontroerd en vol verwondering loop ik die avond naar huis. Ik bid voor hen...
Ds Jan van der Wolf, predikant protestantse wijkgemeente Zoetermeer-Zuid
