
Column: Klagen
Actueel 626 keer gelezen“Laat de klagers nou maar klagen, er is altijd kans van slagen”. Dit zinnetje uit de musical “Tsjechov” kwam deze week geregeld in me op. Want als we niet oppassen verandert Zoetermeer in een klaagstad.
Het deed me denken aan een moment een aantal jaren geleden tijdens het Festival Historisch Zoetermeer op de Markt. Een bewoner belde ons om enigszins triomfantelijk te melden dat we teveel lawaai maakten. Hij stond namelijk op zijn balkon en had maar liefst 85 decibel gemeten. Terwijl er volgens de vergunning maar 80 decibel was toegestaan. Of we de muziek zachter konden zetten. Nou, nee. Op dat moment speelde een groep met doedelzakken en trommels, onversterkt tussen het publiek. Je kunt niet even het volume van een doedelzak terugdraaien. Dat honderden mensen op dat moment vol overgave meeklapten en meedansten met dit optreden was voor de klager vanaf het balkon wel zichtbaar, maar kennelijk niet van belang.
Iets dergelijks deed zich deze week weer voor in de stad. Kennelijk klagen bewoners tegenwoordig veel over de geluidsoverlast op het Stadhuisplein en in de Dorpsstraat. Precies, daar waar de horecagelegenheden zich bevinden. De geluidsnormen zijn daar nooit aangepast aan de werkelijke situatie: toen The Old Pal en collega’s zich daar vestigden, waren er geen omwonenden. Inmiddels zijn de kantoren omgebouwd tot woningen en klaagt men over het geluid van de terrassen. Ik snap niet hoe dat in je opkomt: dat terras was er al toen je daar ging wonen. Maar regels zijn regels en de horecagelegenheden kijken ineens aan tegen forse boetes voor geluidsoverlast.
Gelukkig greep de politiek snel in. Dankzij een motie in de gemeenteraad werden de geluidsnormen verruimd, zodat de horecaondernemers gewoon bruis in de stad kunnen blijven aanbieden. Aan de ambtenaren de opdracht alles zo spoedig mogelijk aan te passen. Helaas blijkt dat in praktijk weerbarstig. Deze week lieten de ambtenaren weten dat het aanpassen van de geluidsnormering gecompliceerd is en dat ze meer tijd nodig hebben. En wel tot -schrik niet- september 2027. Dus waar iedereen het er over eens is dat terrassen gewoon ‘s avonds open moeten kunnen, kan het nu nog anderhalf jaar duren voor dat echt kan. Een absurde bureaucratische situatie. En daar mag je wat mij betreft dan weer over klagen.













