Column: Oude wijn in nieuwe zakken

Vorige week presenteerde burgemeester Bezuijen tijdens de persconferentie Veiligheid, het Plan van aanpak Veiligheid op straat. Dit plan is gemaakt naar aanleiding van de verschrikkelijke gebeurtenis in Abcoude waar het meisje Lisa in de nacht werd vermoord. In veel steden werden onder de leus ‘Wij eisen de nacht op’ een lichtjestocht gehouden. Ook in Zoetermeer was er een grote opkomst en liepen veel mensen met de optocht mee. Sinds de zomer staat veiligheid dan ook meer dan ooit op de agenda. En dat is maar goed ook. Want iedereen moet toch veilig over straat kunnen gaan.

Zo kreeg onlangs het Stadstheater de sticker ‘Safepoint’ als teken dat je je daar kan melden als je je op straat bedreigd of onveilig voelt. Oké het Stadstheater moet wel open zijn, maar het is een stap in de goede richting. In het ‘Plan van aanpak Veiligheid op straat worden verder allerlei maatregelen voorgesteld variërend van meer toezicht, betere verlichting, safepoints en campagnes. Ook kunnen inwoners aangeven waar zich onveilige plekken in de stad bevinden. Daar kan dan eventueel groen worden gesnoeid. Het is natuurlijk prima om bossages die het zicht ontnemen te snoeien, maar ik denk wel ‘waar is het mis gegaan’? Hoe kan het dat vrouwen zich nog steeds onveilig voelen omdat op sommige plekken de beplanting de pan uitschiet? Waarom moet er eerst iets vreselijks gebeuren voor hiernaar wordt gekeken? En vooral, waarom is er kennelijk gestopt met het laag houden van beplanting?
Immers jaren geleden alweer, Patrick van Domburg was nog wethouder, werd er door hem met grote regelmaat opgeroepen om stille en enge plekken te melden. De gemeente ging daar dan mee aan de slag, snoeide bosjes of verwijderde te hoge beplanting. Als ik lees dat dit onderwerp nu een belangrijk onderdeel is van het nieuwe Plan van aanpak, vraag ik me af wanneer de gemeente besloot om alles maar weer te laten groeien? Met allerlei onveilige situaties als gevolg. Het oproepen om stille en enge plekken te melden lijkt daarmee toch een beetje op oude wijn in nieuwe zakken.