Column - Religie Lekker Belangrijk: Het kleine gebaar

Als ik het nieuws bekijk en volg, want dat doe ik als de nieuwsgierige vrouw die ik ben, dan krijg ik steeds meer een beklemming en het angstige gevoel dat de wereld gek is geworden. Dit komt nooit meer goed, denk ik dan. Autocraten die de wereld willen domineren met het gevolg dat macht het ultieme doel is en dat samenwerken en saamhorigheid totaal ondergeschikt is aan wat, in mijn optiek, de bedoeling is waarvoor we hier op aarde zijn. Het overweldigt mij en voel me bijna verdrinken in al dat media geweld. Als Bahaí geloof ik in wereldeenheid die op dit moment ver afstaat van wat er in werkelijkheid op dit moment gebeurt . Je zou me een naïef en wereldvreemd wezen kunnen noemen, maar toch blijf ik erin geloven. Het is mijn houvast om mijn leven te leiden volgens de bedoeling waartoe wij hier op aarde zijn: dat er een God is die mij beschermt en mij vergeeft en genadig is als ik domme dingen doe. Het grote gevaar is dat je de moed zou kunnen verliezen en ten onder gaat aan het geweld dat op allerlei kanalen tot ons komt ,maar ik heb een advies, wat in ieder geval mij heel erg helpt: “maak het klein, heel klein.” Kijk om je heen in je straat, in je wijk, reik de hand naar de ander. Kleine gebaren hebben groot effect. Vorige week overleed totaal onverwachts mijn naaste buurvrouw. 34 jaar hebben we naast elkaar gewoond. Uiteraard groot verdriet bij haar echtgenoot en familie. We hebben waardig afscheid genomen. Ik dacht aan de komende tijd voor hem, en dat hij alleen verder moet. Erg verdrietig. Maar gisteren zag ik hem langs mijn raam lopen samen met zijn kleindochter en in de kinderwagen zijn achterkleindochter en zijn hondje. De zorg van zijn kleindochter die in die verdrietige periode naar hem omkijkt. Kijk, daar gaat het om. Het kleine gebaar, groot effect. Omzien naar elkaar. Het verwarmde mijn hart en ik dacht: Zie je wel, het komt goed. Ik blijf geloven, in het kleine, in het goede. De komende periode begint de vastentijd van de Bahá’ís, de Christenen en de Moslims. Een periode van bezinning en Overpeinzing. Hoe sta ik in het leven, wat wil ik wat hoop ik voor de wereld en wat hoop ik voor mijzelf? Dat we blijven geloven in het goede en in het kleine gebaar naar de ander. www.iloz.org.

Peggy Hoek, ILOZ