Franx-directeur Ed Boutkan : “Ik denk graag groot”

Zoetermeer - Het begon bij Ed Boutkan met een workshop over ‘Dromen’. De droom van een kunstgebouw in Zoetermeer. Het bleef niet bij dromen alleen want kunstgarage Franx werd uiteindelijk een feit. Nu de ‘garage’ draait en ook de interne organisatie staat als een huis, is het voor Ed Boutkan na dertig jaar tijd voor een volgende stap.

Door Hélène Ouwerkerk

Terugkijkend op één en dertig jaar in de kunst, komen bij Ed twee woorden op: verhuizen en pionieren. “We hebben met Terra Arts vanaf 1994 talloze projecten in de stad uitgevoerd”, vertelt hij. “Dat deden we meestal buiten en het was echt pionieren. Ook duurde het lang voor we een eigen locatie kregen. Voor we met Terra Arts neerstreken in de Dorpsstraat hebben we op wel 15 locaties gezeten. Soms antikraak en soms was er zelfs geen ruimte voor onze administratie, Dan stonden de dozen bij mij thuis.”
En die verhuisdozen moesten vaak worden vervoerd. “Onze vrijwilligers pakten de dozen op en daar gingen we weer”, zegt hij. “Toen we een paar jaar geleden neerstreken in onze eigen Kunstgarage Franx, zeiden de vrijwilligers dat ze vooral voorlopig niet willen verhuizen. Dat doen we uiteraard niet want we zijn ontzettend blij dat we deze prachtige kunstgarage hebben gebouwd. Ik denk altijd groot en dan is het wel heel mooi als het dan ook lukt.”

Kunstenaars zien de inspanningen en vasthoudendheid van Ed. “Ik kreeg een mail van Marus van der Made. Hij schreef; ‘Ik wil je bedanken voor de tomeloze inzet voor de kunst en kunstenaars van Zoetermeer. Jij hebt altijd volgehouden met als eindresultaat Franx, waarmee de kunst in Zoetermeer op een hoger plan is gezet.’” Hij vindt het mooie woorden en is blij en trots met de kunstgarage. “We hebben dat vooral te danken aan oud-wethouder Robin Paalvast. Hij heeft er zich hard voor gemaakt. Dat hij ons de kans heeft gegeven ben ik nog altijd enorm blij mee”, zegt Boutkan. Al had het wel wat voeten in de aarde. “De verbouwing ging niet van een leien dakje en er was veel tegenslag. Maar uiteindelijk is het gelukt. Toen we eenmaal in de Kunstgarage zaten, ben ik vooral druk bezig geweest met de interne organisatie. Die staat nu als een huis.” Vrijwilligers waren er altijd veel. “We kunnen ons gelukkig prijzen met veel trouwe vrijwilligers die vaak lang bij ons zijn. Gastvrouwen en gastheren, technische ploeg (waaronder de tuingroep), Raad van Toezicht, en fotografen en het projectbureau. Zij maken mogelijk wat wij bedenken.”

Projecten
Terugkijkend op de vele projecten die sinds 1994 zijn uitgevoerd is het voor Ed moeilijk om er één uit te lichten. “Hoewel”, zegt hij. “Zondag in het park was wel een geweldig project. Ik hoop echt dat dat nog eens terugkomt.” Er waren vooral veel projecten in de openbare ruimte. De stad als expositieruimte bleek een gouden greep. “Het was mooi om steeds iets bijzonders in Zoetermeer te laten zien zoals een tentoonstelling in de Warande. Of een tentoonstelling in de Watertoren. We gingen altijd op zoek naar bijzondere plekken”, zegt hij. “Maar één doel hadden we altijd voor ogen: de kunst in Zoetermeer op een hoger plan te brengen. Gelukkig hebben we wel altijd medewerking van de gemeente gekregen als we weer iets wilden.” De Kunstgarage in de Vlamingstraat wordt omringd door plekken waar Terra de aanzet heeft gegeven. “De overkapping op het Nicolaasplein maar ook Central Park was een idee dat bij ons in ontsproten. Ik vind het mooi om te zien dat dat nu wordt gebouwd”, zegt Ed. “Binnen Franx zijn er nog meer mogelijkheden. Wensen zijn er zeker. Een expositie met glasobjecten lijkt me geweldig.”

Nu Kunstgarage Franx draait, vindt Ed het tijd voor een volgende stap en wenst Natalie Vinke (Artistiek directeur) nog heel veel mooie projecten in de toekomst toe. Niks doen is geen optie. “Ik word voorzitter van het Gilde. Ik kijk er enorm naar uit. Fijn weer iets nieuws om me hard voor te maken.”