Religie lekker belangrijk - Reisgenoten

Door: Adri Kortekaas, Pastor H. Nicolaasparochie Zoetermeer

Onlangs maakte ik met een groep uit onze geloofsgemeenschap een pelgrimage naar Rome. Tien dagen lang trokken we samen op: drie dagen heenreis, vier dagen van ‘zijn’ en drie dagen weer huiswaarts. Een bus met 58 verschillende mensen, met uiteenlopende karakters, een eigen levensverhaal, met verwachtingen en hooggestemde hoop. Het thema van de reis was dan ook: ‘pelgrims van hoop’; dit hele jaar draagt onze kerk dit motto.
Onderweg is er veel gebeurd. We bezochten plekken met een bijzondere betekenis. We deelden emoties en indrukken in woorden en gebaren. We droegen onze eigen dierbaren in gedachten met ons mee en waren over alle grenzen heen verbonden. Zo ontstond er een heilig respect voor elkaar in de ruimte van de ontmoeting. We leerden elkaar te verstaan, tegenstellingen te overbruggen, harten en handen gingen open. Niet alles ging van een leien dakje. Er waren aanpassingen onderweg; niet altijd was de oorspronkelijk planning uitvoerbaar. Sommigen ondervonden lichamelijk ongemak. Maar telkens weer vonden we een weg, en ontvouwde de route zich meer en meer. Met elkaar timmerden we aan de weg van hoop; voor onszelf en voor elkaar, en voor allen met wie we ons verbonden wisten.
Zo’n reis - is het niet een prachtig beeld van wat het leven in zich draagt? Wanneer je elkaar kunt zien als reisgenoten, allen op zoek naar leven en waarheid, naar respect en begrip, naar verzoening en nieuw begin, ontstaat er iets onuitsprekelijks. Niet alles is mogelijk. Maar soms wordt het onmogelijke toch een begaanbare weg, kunnen mensen over grenzen gaan.
Zo zijn wij mensen elkaar gegeven. Als een uitnodiging, een open hand, een hart vol hoop dat erom vraagt ontmoet te worden. De ander heeft iets aan mij te geven, maar ook ikzelf kan de ander iets bieden vanuit mijn eigen wezen. Dan wordt ontmoeting waarlijk iets wezenlijks. Wanneer mensen zich ervan bewust worden samen onderweg te zijn in het leven, kan zich misschien ook een gezamenlijke route ontvouwen. Een gedeelde vreugde. En gemeenschappelijk hoopvol verlangen. Verbondenheid kan groeien, voorbij alle grenzen. We komen als nieuwe mensen thuis.
www.iloz.org