Column: Religie Lekker Belangrijk - Tóch zal ik juichen!

Trouwe supporters van voetbalclubs begrijpen wat ik bedoel: ook al wint de club even niet, tóch juich je! Je laat die spelers op het veld niet in de steek, wat er ook gebeurt. Je oefent met elkaar de liederen die je op de tribune zal zingen en je maakt mooie spandoeken en je wast je clubkleren en clubsjaal en je gáát ervoor.
De wereld en wat er gebeurt. Wat kan het ons raken en bezig houden. Wat kunnen er verwijderingen ontstaan over welke partij of welk land je moet steunen. Vrienden en families zijn onderling verdeeld. Waar ligt de oplossing van de oorlogen die er gaande zijn? In de bijbel staat het verhaal van Habakuk. Niets ging er goed in het land en met de mensen. Rijken werden rijker, machthebbers dronken te veel en kenden geen rem, mensen werden misbruikt als slaven, vijanden stonden aan alle kanten voor de grenzen. Waar moest het naar toe met het land en met het volk? Kent u dat ook? Dat het aan alle kanten mis gaat? Niets lijkt meer te kloppen? Nog afgezien van wat er in de wereld gebeurt. Waar komt de hulp vandaan?
De supporters hebben elkaar en ze blijven juichen. Habakuk is een profeet en hij zegt: al zou de vijgenboom niet bloeien en geen druif groeien, geen schaap in de wei staan, geen koren op het veld…tóch zal ik juichen in de Heer! Mijn beker zal overvloeien… zoveel zal ik krijgen. Hij vertrouwt op God. God heeft al veel vaker redding gegeven en zal het nu ook weer doen. Wanneer? Dat weet hij niet, maar het zal zeker gebeuren. God belooft het.
Zó te kunnen vertrouwen. Dát is geweldig. Gaat het dan allemaal meteen goed in je leven? Nee, maar je hebt wel houvast. Zeker als je het met anderen kunt geloven.
De problemen van de wereld, we zouden ze anders oplossen dan onze buren. Maar kunnen we toch samen door één deur? Durven we samen te juichen? Durven we te geloven dat het anders wordt? Wordt het al anders als we dat samen doen en als we de verschillen niet de boventoon laten zijn? Al zou de vijgenboom niet bloeien, tóch zal ik juichen. Misschien met tranen in mijn ogen, dat mag. Door het samen juichen, krijg ik weer nieuwe kracht.
www.iloz.org.

Wilma van Hengel, ouderenpastor

Bijschrift - Credit