Schrijver Jacques de Wit maakt wijzer met Geld als Fremdkörper

Zoetermeer – In Café Max in het Stadhuis-Forum voelt Streekblad schrijver Jacques de Wit aan de tand over zijn nieuwe boek ‘Geld als Fremdkörper’. Net als zijn eerste boeken ‘Ik ben mijn auto’ en ‘Wij zijn veranderlingen’ vraagt ook deze titel om wat meer duiding. Nippend aan zijn koffie kost het de Zoetermeerse auteur geen moeite om gepassioneerd te vertellen over het waarom van zijn boek.

Door André van der Wiel

Als gepensioneerde overheidsdienaar heeft De Wit de smaak van het schrijven van boeken ontdekt. “Als douaneambtenaar in de haven van Rotterdam was ik vooral van ‘niet praten, maar doen’. Een insteek die wel past bij de havenstad. Ik ben daarna nog bij diverse ministeries aan de slag geweest.” Als snel gaat het over de roerige tijden in de politiek, waar De Wit ook een eigen kijk op heeft. “Vroeger zat iedereen vertrouwd in z’n eigen zuil, dat is niet meer zo. Door de ontzuiling is politiek een instituut op zichzelf geworden. In 1993 ben ik aan een studie politicologie begonnen aan de Erasmus Universiteit. Daar werd me duidelijk dat politiek een product is wat je als politicus zelf maakt. Vaak staan de eigen carrières voorop, en de veranderingen die nodig zijn beginnen misschien wel bij de universiteiten.” De Wit studeerde filosofie, menswetenschappen en antropologie bij professor Henri van Praag. Hij promoveerde op de IT. Dat verklaart grotendeels waarom de schrijver actuele thema’s in zowel de harde als zachte context kan plaatsen. Over Van Praag zegt hij: “Hij zag achter de werkelijkheid, de werkelijkheid waar wat gebeurde. Dat snap ik, de laag achter wat je waarneemt. Wat is de beweging die er achter zit? Ik reageer niet primair. Ook bij de douane is er meer dan alleen smokkelaars pakken.” Eigenlijk komen we dan wel tot de rode draad in zijn boeken. “Of het nu een auto is of geld, het heeft invloed op de mens.”

Over zijn nieuwste boek ‘Geld als Fremdkörper’: “Ik kwam op de relatie tussen geld en de celbiologie. Geld is als een virus dat een cel binnendringt, het verandert dan de eigenschappen van de cel. Geld verandert de mens, het individu. We beseffen niet hoe diepgaand deze invloed werkelijk is. We mogen weleens meer aandacht hebben voor de effecten. Geld normaliseert verhoudingen ofwel geld is verbindend. Het is de wereld achter de werkelijkheid. Het fascineert me hoe wat we zelf uitgevonden hebben, ons verandert. Je ziet dat bij auto en geld. In ‘Geld als Fremdkörper’ beschrijf ik die diepere laag. Want geld is meer dan een praktisch ruilmiddel. Het is een afsprakenstelsel.”

Gevraagd naar de reacties op zijn nieuwe boek reageert Jacques, inmiddels 70 maar vol passie, trots. “De passages over de relatie die ik zag tussen geld en celbiologie heb ik gestuurd naar de Leuvense professor Antoon Vandevelde, auteur van ‘Het geweld van geld’. Hij reageerde in superlatieven het mooist op mijn boek. Hij gaat nu onderzoeken of ik op dit boek mag promoveren in Leuven. Hoe bijzonder is dat.” Eerder kreeg De Wit op zijn boeken als reactie dat hij teveel academisch taalgebruik bezigde. Hij heeft dus even een stapje terug gedaan voor de toegankelijkheid voor een breder publiek. “Ik wil laten zien dat achter de façade een andere werkelijkheid schuilgaat. Door inzicht, overzicht en doorzicht.” Als het gaat over het bereiken van een jongere doelgroep is Jacques duidelijk, “dan moet het gaan over het zoeken naar jezelf en over houvast.” Hij verwijst naar Droom Groot van Eva Jinek.

Na dit derde boek ‘Geld als Fremdkörper’ is Jacques de Wit alweer bezig met nummer vier. Dat zal gaan over de coachingsindustrie. Om de toekomstige lezer alvast uit te dagen: “in ons land hebben we één huisarts op 1300 mensen, en één coach op 230 landgenoten. Hoe bijzonder is dat.” Dit nieuwe boek is op internet of via de bekende boekhandels te koop.