Column: Dualisme of niet

Deze week stond het onderwerp Vernèdepark op de agenda van de gemeenteraad. Het is een dossier met nogal wat meningen van verschillende partijen die, om het maar zo te zeggen, haaks op elkaar staan. Omwonenden, de jeu de boulesvereniging, de projectontwikkelaar, de tennisvereniging en Nutricia. Ze hebben allemaal andere wensen. Om kort te zijn. Het is dus onmogelijk om iedereen tevreden te stellen. Na een participatietraject, kwam het college uiteindelijk met een plan. Uiteraard niet voor iedereen ideaal. En zeker niet voor Nutricia die aangaf misschien weg te gaan als de woningen te dicht op de fabriek zouden worden gebouwd.
En toen was daar René Haak van PDvZ die opperde om te onderzoeken of de plek van de sporthal niet kon worden geruild met de woningen want dan zou Nutricia er geen last van hebben. Een optie die veel tijd en geld zou kosten want dan moest er weer onderzoek worden gedaan. Geen probleem vond Haak als hierdoor mogelijke procedures worden voorkomen.
Tijdens het debat verweet Roel van der Vlies van Zó dat de partij van Haak toch deel uitmaakt van de coalitie. Een dergelijk idee dat indruist tegen het plan van college vond Van der Vlies maar raar. Haak beet hem toe ‘dit is dualisme dat zou u ook eens moeten doen’. Een beetje gelijk heeft hij daar wel in. Ik zie het al jaren gebeuren. Coalitiepartijen vinden over het algemeen alle plannen van het college geweldig en uiten zelden kritiek. De partij Zó van Van der Vlies is daar een goed voorbeeld van. Wie de politiek volgt, kan zich ongetwijfeld de felle debatten tussen Marijke van der Meer en de wethouders van dat moment nog wel herinneren. Sinds Van der Meer in de collegebanken heeft plaatsgenomen is Zó verstomd. Van der Vlies en zijn partijgenoten vinden door de bank genomen alles heel mooi waar het college en vooral hun eigen wethouder mee komt. Inderdaad heeft Haak gelijk het dualisme is dan ver te zoeken en dat is toch wel jammer voor het debat. Een afwijkende mening van coalitiepartijen is dan zeker aantrekkelijk. Overigens trok Haak zijn motie logischerwijze weer in toen bleek dat deze het toch niet zou halen. Tja, was dit dan en vorm van dualisme of toch alleen voor de bühne?