Column: Er worden hier geen eendjes gevoerd

Deed u het vroeger ook? Samen met vader of moeder een wandelingetje maken met in de hand een zakje brood voor de eendjes? Ik denk dat heel veel mensen nostalgische gedachten hebben bij dit beeld. Toch behoort dit beeld definitief tot het verleden, want eendjes voeren mag niet meer. In Amsterdam was het al een tijdje verboden en nu volgen ook andere gemeenten waaronder Zoetermeer.

Het is natuurlijk heel jammer dat het voeren van de eendjes voeren nu verleden tijd is. Maar ik begrijp het ergens ook wel. Toen ik vroeger met mijn vader de eendjes ging voeren, hadden we één of twee boterhammen thuis in stukjes gesneden en in een zakje gedaan. Mijn ouders hadden allebei de oorlog meegemaakt dus voedsel verspillen was er niet bij. Hooguit één of twee boterhammen die een beetje droog waren geworden mochten mee naar de waterkant. In de huidige consumptiemaatschappij is dat wel even anders. Volgens het Voedingscentrum verdween er vorig jaar ruim 33 kilo voedsel per persoon in de afvalbak. En ik heb wel gehoord dat hele broden in de vijver bij de eendjes worden gegooid. Twee jaar geleden werden de over het hek gegooide voedselresten zelfs één van de herten in het hertenkamp in Rokkeveen fataal. Hele pannen pasta met saus gingen over het hek. Ja en daar kunnen herten natuurlijk niet tegen. En hele zakken brood kunnen die eendjes met de beste wil van de wereld natuurlijk óók niet op. En daar begint de ellende. Dus blijft het in het water liggen en dat trekt weer muizen en ratten aan. Dat wil je natuurlijk ook niet. Daarnaast is brood erg zout en is het eigenlijk heel erg ongezond voor eendjes. En dan heb ik het dus nog niet eens over andere etensresten. Dus het voeren van dieren is een no go. We gaan het niet meer doen.

Maar het blijft jammer. Eendjes zijn altijd zulke leuke dieren die kwetterend om je heen staan te bedelen om dat ene stukje brood. Soms knokken ook. Het gedichtje ‘De eendjes’ van Annie M.G. Schmidt kan ook met pensioen. “Kom, zeiden vanmorgen de eendjes ontroerd, dat jongetje heeft ons zo dikwijls gevoerd, we doen het nu anders, we draaien het om. Nu gaan we het jongetje voeren. Kom!’ Geen kind die dit gedicht straks nog snapt.