‘Zoetermeerse’ restaureert paneel in Museum Gouda

Op de steiger voor het grote schilderij (circa 2 x 3,5 m. paneel) staat een schaaltje met lijm au bain-marie. “Ik heb de lijm zelf gemaakt van vissenhuid.”

Gouda - Restaurateur Patricia Ortiz is gevraagd het schilderij te herstellen. Ortiz is in Spanje geboren en opgegroeid. In Madrid studeerde zij af als restaurateur. Ze leerde veel tijdens projecten in het Prado museum. Ze ontwikkelde zich verder en woonde vervolgens in Ierland, de VS en opnieuw in Ierland, waar zij in Dublin samen met een collega ‘The art clinic’ startte. Een bedrijf voor de restauratie van schilderijen. Patricia heeft inmiddels veel ervaring en kennis en restaureerde behalve sculpturen en lijsten vooral heel veel schilderijen. Onder andere van Haagse School schilders, maar ook van Rembrandt! Hoe ben je in Zoetermeer terecht gekomen? “Het ene moment ben je in Dublin en dan ontmoet je daar een man uit Zoetermeer. Het toeval wilde dat toen we deze plaatsnaam gingen vertalen we erachter kwamen dat het precies hetzelfde bleek te betekenen als de plaats in Spanje waar ik vandaan kom: ‘Aguadulce’.” Patricia woont inmiddels al meer dan tien jaar in Zoetermeer en heeft daar aan huis een atelier. “Het liefst werk ik thuis, maar hier in Gouda werk ik nu ‘op zaal’ en daardoor heb ik contact met het publiek en collega’s en dat is fantastisch.” Moet je niet heel veel geduld hebben als restaurator? “Nee, geduld is het niet, wat ik wel ben is heel ‘relaxed’, ontspannen. Ik geniet. Ik houd heel erg veel van kunst en de aardige mensen in de kunstwereld.” Restaureren is een technisch vak en heel precies werk. Met een injectiespuit injecteert Patricia de bobbels in de verf die dit jaar ontstonden met de warme lijm. Daarna worden deze met een speciaal instrument geëgaliseerd en wordt de overtollige lijm weer verwijderd.
De verf zou er op deze plaatsen mogelijk af gaan vallen. Hierom is “in juli een 1^ste hulp –actie gedaan.” aldus collectiebeheerder Julia Zwijnenburg van Museum Gouda “ er zijn papieren tapes op de verf geplakt.” Het grote houten paneel is nog altijd ‘levend’. Hout blijft na jaren de kap nog altijd werken. Door spanning tussen hout en verf ontstond blaasvorming op het paneel in de Gasthuiskapel.