Column: Wij eisen water

Vorige week trok de zwemgroep de Dobbers in het Streekblad aan de bel. De groep zwom al jaren tijdens het banenzwemmen in de Veur. Na de verbouwing is daar geen ruimte meer voor. Ze bleken niet de enige want deze week komen ook de gebruikers van Aquavitaal aan het woord. De groep van 30 zwemmers kan ook niet meer terecht in de Veur en het nieuwe zwembad de Watergeus heeft geen geschikt zwemuurtje. De zwemmers stuiten op allerlei problemen. De tijden van het banenzwemmen is alleen overdag maar ook werkende mensen vinden baantjes trekken leuk en kunnen midden op de dag niet, ook is te druk in de Watergeus en de locatie is te slecht bereikbaar met openbaar vervoer.
Uiteraard heeft het Streekblad aan de gemeente om wederhoor gevraagd en volgens wethouder Weerwag is er niks aan de hand. Er is genoeg zwemwater en dus gaat nu de renovatie van De Veur is afgerond, zwembad De Driesprong dicht. Of mensen er nou willen zwemmen of niet. Nu ben ik zelf niet zo’n zwemmer maar toch heb ik een aantal jaar geleden ook aan banenzwemmen gedaan. Dit was tijdens een hete zomer waarbij ik bedacht dat een frisse duik toch eigenlijk veel fijner is dan in de bloedhitte een wandeling maken. En inderdaad, dat zwemmen was hartstikke leuk zolang ik op mijn slippers in mijn zomerjurk naar het zwembad kon. Toen het kouder werd, vond ik het een stuk minder fijn. Rillend in een kleedhokje je omkleden was toch niet mijn ding. Dus hing ik mijn badpak maar aan de wilgen. Nu is niet iedereen zo’n koukleum en watje als ik dus ik snap heel goed dat anderen graag het water opzoeken.
Als er dan zoveel klachten zijn dat mensen niet meer op normale tijdstippen kunnen gaan zwemmen dan vind ik het raar dat de wethouder alleen maar naar de cijfertjes kijkt. Zoveel inwoners tegen zoveel vierkante meter zwemwater. Het is dus voldoende punt uit. We willen als overheid graag dat iedereen gezond en actief blijft, zorg dan dat het niet moeilijker wordt gemaakt om te bewegen. Ik moest bij deze verhalen denken aan een verhaal van Floddertje van Annie M.G. Schmidt waar de kinderen zeggen “Wij eisen ijs”. In Zoetermeer is het anders ‘Wij eisen water”.