“Alleen samen kinderen de kracht van vrijheid geven’’

Zoetermeer - Het slavernijverleden werd groots herdacht in Palenstein. Gedurende de Surinaamse herdenkingsdag werden er gedichten opgedragen, werd er gezongen en werden er meerdere speeches gegeven. Ook kwamen burgermeester Bezuijnen en wethouder Ingeborg ter Laak langs samen met een speciale gast: minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Karien van Gennip. 

Door Thijme van der Burg

De minister en de wethouder hadden beiden een Surinaams kledingstuk over hun pak aangetrokken. Maar ondanks alle feestelijkheden was het vooral een moment van herdenking. De gedichten die werden opgedragen en ‘‘liederen die werden gezongen’’ gingen vaak ook over de gevolgen van de slavenhandel op nu en de schade die het de voorouders heeft aangedaan. ‘’Dit is geen feest, geen viering, dit is een moment om het slavernijverleden te herdenken’’, stelt de organisator Stichting Herdenking Slavernijverleden Zoetermeer (SHZ) in één van zijn speeches.
Tijdens de ceremonie wordt er veel gesproken over de discriminatie die veel groepen met een niet-westerse afkomst dagelijks ervaren. Door verschillende dichters, zangers en sprekers wordt uitgelegd hoe de negatieve gevolgen van het slavernijverleden nog steeds voelbaar zijn. Ze hebben het hier over discriminatie, hoe weinig zijn zwarte mensen te zien in bestuurlijke functies, etnisch profileren en de ongelijkheden op de arbeidsmarkt. Maar velen leggen ook uit hoe het de laatste jaren beter aan het worden is. Ze zien dat er steeds meer naar hen wordt geluisterd en dat er steeds vaker beroep wordt gedaan op de kennis die zij bezitten over de eerder genoemde onderwerpen. Ze vertellen dat als we meer naar elkaar gaan luisteren het steeds beter zal gaan. Ook de speciale gast minister Van Gennep sluit zich hier met de slotzin van haar speech bij aan: ‘’Alleen samen kunnen we onze kinderen de kracht van vrijheid geven’’.
Na alle speeches wordt er Surinaamse muziek gespeeld. Ricardo Sibelo, fanatiek betrokken bij de organisatie van het Zoetermeerse Keti Koti, vindt het fantastisch dat er Surinaamse muziek wordt gemaakt door onder andere witte mensen. ‘‘Het laat zien dat hier een grote mengelmoes van mensen rondloopt. Het is niet dat je alleen Surinamers tegenkomt.’’ Mensen lopen rond in feestelijke kleding in de kleuren van de Surinaamse vlag, maar er lopen ook mensen rond in hun alledaagse kledij. Sommigen dansen en sommigen bekijken alles van de zijlijn. ‘‘Daarom is het ook fijn als het zo groot mogelijk wordt gevierd.’’ De speeches maakten een grote indruk op één van de jongste aanwezigen zangeres Jacelyn. Ze treedt later in de middag op. Ze gaat een aantal nummers zingen ter nagedachtenis van het slavernijverleden. Als één van de jongste aanwezigen ziet ze een taak weggelegd om leeftijdsgenoten meer bij Keti Koti te betrekken. In haar omgeving wordt ze regelmatig geconfronteerd dat maar weinig mensen iets weten van het slavernijverleden. ‘‘Het is belangrijk om te weten hoe het zit en welke invloeden het heeft. Pas dan zal je een manier kunnen vinden om de wereld te verbeteren.’’ De vijftigjarige Jonathan Lachman doet voor het eerst mee aan Keti Koti. Hij draagt een twintigtal kettingen om z’n nek met hangers eraan die allemaal iets vertellen over zijn afkomst. ‘‘Mijn moeder is Hindoestaans en komt uit Suriname en m’n vader komt uit Nederland en is Christelijk. Maar ongeacht alle wortels die mij verbinden met Keti Koti doe ik dit jaar voor het eerst mee.’’
De nieuwe organisator van het Keti Koti Varina Tjon a Ten vertelt dat ze onder de indruk is van het mooie feest. Zeker met de beperkte mogelijkheden die de stichting heeft, vertelt ze. ‘’Ze hebben hier alles op het feest. Ze hebben goede sprekers en goede dichters. De burgemeester, de wethouder en zelfs een minister zijn erbij.’’ Ze kijkt ernaar uit om het gezag van de stichting onder haar vleugels te nemen.