Natuur onder de loep

Zoetermeer- In deze rubriek laten diverse experts uit de natuurwereld hun licht schijnen op leuke en bijzondere natuurweetjes. Deze week een bijdrage van Frans Jansen.

Mooi koppel

De Nieuwe Driemanspolder is voor vogelaars een bijzonder interessant gebied. Ik ontmoet daar met grote regelmaat medevogelaars en vogelfotografen. De vele soorten voorbijtrekkende steltlopers maar ook het aantal inheemse soorten dat daar voorkomt, is een bezichtiging meer dan waard. Een van de soorten die daartoe worden gerekend zijn de Rallen. In het Nederlandse soortenregister van SOVON zie ik zeven soorten Rallen. De twee meest bekende zijn de meerkoet en het waterhoen. Na een tip van een medelid van de Vogel- en Natuurvereniging Zoetermeer (VNVZ) struin ik een paar dagen de slikken af op zoek naar het daar gesignaleerde porseleinhoen. Dat is één van de vijf andere rallen die zich veel minder makkelijk laten zien. Ze zijn niet zeldzaam, wel schuw. Ze vertoeven grotendeels in de dichte begroeiing langs de waterkant. De beste manier om zo’n vogel te zien, is een plekje innemen langs de oever, niet te veel bewegen en wachten. Na een aantal dagen vele uren voor “Jodocus Onbenul” te hebben gezeten, werd mijn geduld op 28 september om tien voor twaalf beloond. Het porseleinhoen kuierde voorzichtig uit het struweel en begon zich te poetsen. Samen met een andere vogelaar heb ik daar een aantal minuten van mogen genieten. Tot onze stomme verbazing verscheen er een tweede hoenderachtige vogel ten tonele. Ze deden zich samen te goed aan een lekkernij onder het wateroppervlak waarna de nieuw verschenen gast op zijn gemakje doorliep. Pas toen er op het pad vlak achter hem publiek verscheen nam hij de benen en verdween met grote passen tussen de zuring aan de andere kant van het slik. Het bleek geen tweede porseleinhoen te zijn maar een waterral. Ook een soort die helemaal niet van pottenkijkers houdt.