Column: Een scheef beeld rechtzetten

Een paar weken geleden werd het nieuws groots gebracht: tientallen agenten zouden ten onrechte het dossier hebben ingezien van de in augustus vorig jaar om het leven gebrachte Lisa uit Abcoude. De publieke verontwaardiging was groot. Er volgden brieven met waarschuwingen en het oordeel was al snel geveld: “Dit kan toch niet?”.
Maar de waarheid bleek anders.
De betreffende agenten hadden helemaal geen afgeschermd strafdossier geopend. Ze hadden gekeken in het Gemeenschappelijk Meldkamer Systeem (GMS), een dagelijks werkbestand waarin algemene informatie staat. Precies het systeem dat agenten móéten raadplegen om hun werk verantwoord te kunnen doen. Om te kunnen zien of een ogenschijnlijk nieuwe melding misschien verband houdt met een eerdere zaak. Niets strafbaars, niets ongeoorloofds. Gewoon hun werk.
Er werden excuses gemaakt, maar zoals vaak: het kwaad was al geschied. Het beeld van ‘glurende agenten’ had zich razendsnel in het publieke debat genesteld. En dat steekt.
Laat er geen misverstand over bestaan: iedereen met een publieke functie, dus ook politieagenten, dient zich aan wetten en regels te houden. Maar het is wel erg zuur dat de agent op straat die zijn of haar werk doet op deze wijze onder een vergrootglas komt te liggen. De politie heeft het al zwaar genoeg. Zij hebben te maken met een hoge werkdruk en een samenleving die verhardt. Het werk waarvoor zij dagelijks hun veiligheid én soms hun privéleven op het spel zetten, wordt er niet makkelijker op.
Wij vragen veel van agenten op straat die over onze veiligheid waken. Of het nu gaat om een ongeluk, een vermissing, huiselijk geweld of een ruzie die uit de hand loopt. Achter elke uniformdrager zit een mens die gewoon zijn werk probeert te doen in een wereld die steeds complexer wordt.
Een onterechte beschuldiging kan snel gemaakt worden. Een scheef beeld rechtzetten kost meer tijd. En daarom breek ik hier een lans voor de agent op straat: laten we met zijn allen voorzichtig zijn in de oordelen over mensen die dagelijks in de frontlinie staan.