Column: Religie Lekker belangrijk! – De idioot

Wat Peggy Hoek vorige week in deze column schreef, is mij uit het hart gegrepen. Heel herkenbaar, dat gevoel, dat de hele wereld gek is geworden en het idee dat je als gelovige zelf een wereldvreemd en naïef wezen bent, omdat je blijft geloven in iets dat ver af staat van wat er in werkelijkheid gebeurt.
Graag sluit ik erbij aan, omdat ik bezig was na te denken over de boodschap van het kruis en de opstanding van Jezus uit het graf. Dat wordt door velen als dwaas gezien. Je zou Jezus een dwaas kunnen noemen en ieder die in hem gelooft eveneens. Ik zou het zien als een geuzennaam.
Het riep bij mij het boek ‘De idioot’ (1869) van Dostojevski in gedachten. Die zei zelf dat hij met de hoofdpersoon Mysjkin een “volmaakt goed mens” wilde scheppen. Mysjkin is te zien als een Jezus-figuur in de tijd van industrialisatie. Een complexe wereld waar zulke radicale goedheid zoals in het evangelie niet meer lijkt te werken. Zijn goedheid maakt hem kwetsbaar en uiteindelijk machteloos. Mysjkin wordt bewonderd, maar ook bespot als “idioot”. Is pure goedheid in een moderne wereld dus gedoemd te mislukken?
Dat lijkt op bepaalde momenten inderdaad waar. Er worden onschuldige goede mensen om het leven gebracht alsof het niets is. Via sociale media wordt iemands reputatie volledig om zeep geholpen. Bikkelhard en zonder mogelijkheid tot verdediging of eerherstel. Maar wanneer je let op de lange termijn, merk je dat goedheid en zelfopofferende liefde blijft voortbestaan in anderen. Uiteindelijk is goedheid sterker dan slechtheid. Liefde overwint alles. En al zou dat niet zo zijn, dan nog liever een machteloze dwaas die goed doet, dan een slimme machthebber die mensen tegen elkaar opzet.
Dostojevski doet een poging om te laten zien dat pure goedheid in een wereld zonder gedeeld moreel fundament niet meer werkt. Ik geloof en hoop, dat religie een moreel fundament biedt en mensen met elkaar verbindt.
Met Pasen gedenken en vieren wij in de kerken, dat Jezus niet stierf als slachtoffer van een wrede wereld, maar als bewuste overgave uit liefde voor de ander. Ik zie het als onze opdracht om door die liefde geïnspireerd te leven. En dat begint inderdaad in het kleine gebaar.

Ds. Erika Dibbets, Protestantse Wijkgemeente Zoetermeer Noord, Ichthuskerk