Geen grap

Demonstreren is een fundamenteel recht. Dankzij mensen die opstaan en hun stem laten horen, boeken we vooruitgang. Denk aan de Dolle Mina’s in de jaren ’70 of de protesten tegen kernwapens in 1983. Demonstraties mogen schuren. Daar geloof ik in en dat faciliteer ik graag.
Maar wat afgelopen zaterdag gebeurde, ging een grens over. Een aangekondigde demonstratie tegen ‘fast fashion’, zogenaamd met inzet van boterzuur, bleek een 1-april grap. Pas op de dag zelf werd dat bevestigd, terwijl we op vrijdag al om opheldering vroegen. Die bewust late bevestiging is onacceptabel. Politie, handhaving, winkeliers en gemeente troffen voorbereidingen en stonden paraat. Dit was verspilling van kostbare tijd, inzet en publieke middelen.
In een brief gaven de initiatiefnemers aan ons een spiegel te willen voorhouden en aandacht te vragen voor wereldwijde problemen zoals klimaatrechtvaardigheid. Ik heb begrip voor mensen die hun mening uiten over mondiale ontwikkelingen en zaken die ons bezighouden, maar het frustreren van ons rechtssysteem en voortdurend de grens opzoeken en overgaan, dat gaat me te ver.
Ode aux Rats heeft aangegeven in gesprek te willen. Als burgemeester ben ik bereid met iedereen in gesprek te gaan, maar wel vanuit wederzijds respect. Respect is de basis van iedere dialoog. Voordat ik in gesprek ga, wil ik eerst publiek excuses voor hun handelswijze.
We beraden ons als gemeente op vervolgstappen. De actie deed denken aan een eerdere ‘grap’, waarbij babygeluiden uit containers leidden tot een massale uitruk van hulpdiensten. Ook toen waren er gevolgen voor de dader: een taakstraf en een boete.
Kunnen we ook nu kosten verhalen? Zijn er juridische middelen om dit soort acties te voorkomen? Moet de Wet openbare manifestaties worden aangepast om duidelijkere grenzen te stellen aan dreigende of misleidende acties? Eén ding is zeker: wie willens en wetens onrust zaait, moet verantwoordelijkheid dragen. En dat is geen grap!