Column: Geen schoonmaakhulp maar push ups doen

Je bent wat ouder en het huishouden wordt zwaar. Gelukkig kun je voor hulp in de huishouding bij de WMO terecht. Dat doe je natuurlijk niet zomaar maar vaak pas na lang dubben. Gewoon omdat het toch erg zwaar is of misschien zelfs te gevaarlijk is als je op een keukentrapje de ramen staat te lappen. Maar in plaats dat een dame of heer met een spons en emmer voor de deur staat, wordt er aangebeld door een fitte sporttrainer die je gaat leren hoe je push ups kan doen. Het gebeurt in Zoetermeer. Ouderen die zich bij de WMO aanmelden voor huishoudelijke hulp krijgen na een gesprek Powerful Ageing aangeboden. Bedoeld om ouderen sterker en stabieler te maken. Ik heb even op de website gekeken maar daar staan echt filmpjes op van ouderen die push ups doen.
Alle gekheid op een stokje. Het is natuurlijk hartstikke goed dat de gemeente zich inzet om haar inwoners zo gezond mogelijk te houden door ouderen een training aan te bieden om actief te blijven. Maar het roept gelijk ook vragen op. Want wat als je als oudere nu helemaal geen zin hebt of als je zoveel pijn hebt dat het echt niet gaat? Waar ik het meeste moeite mee heb is de aanleiding van dit besluit. Het is niet besloten omdat de gemeente haar inwoners zo gezond mogelijk wil houden. In dat geval is het, zoals gezegd, alleen maar toe te juichen en zou de training voor alle ouderen beschikbaar moeten zijn. Dus niet alleen voor de ouderen die zich bij het WMO-loket melden. Nee, de aanleiding is dat er te weinig personeel is om het huishoudelijke werk te doen. Is het dan geen zaak om dat personeel te gaan werven? Aangezien volgens mij bijna iedereen wel kan stofzuigen of soppen, zijn die mensen toch wel te vinden lijkt mij. Bijvoorbeeld bij het AZC. Ik had in het verleden contact met een Afghaanse heer en zijn zoon die ik met andere kinderen via de Voorleesexpress taalles gaf. Meneer en zijn vrouw zaten te popelen om iets te doen want dat gaf ze wat om handen. Ook wilden ze heel graag Nederlands leren. Aan de slag als WMO-hulp is naar mijn idee een win-win situatie. De oudere heeft een hulp en de asielzoeker of statushouder maakt zich nuttig en leert Nederlands. En zo zijn er vast nog veel meer voorbeelden te vinden als je maar goed zoekt.