Na 50 jaar hangt Kees zijn pen aan de wilgen

Zoetermeer - Bijna 50 jaar schreef Kees van Rongen voor het Streekblad. Nu heeft de 78-jarige Kees besloten om zijn pen aan de wilgen te hangen. “Zeker bij bijeenkomsten waar meer journalisten zijn, voel ik me een beetje opa. Na bijna 50 jaar is het mooi om te stoppen en mag de nieuwe generatie het overnemen.” Alle reden voor een afscheidsinterview.

Door Hélène Ouwerkerk

Het besluit om te stoppen nam Kees eigenlijk al deze zomer. “Maar omdat het zo leuk is ben ik toch nog een paar maanden doorgegaan.” Hij begon in 1975 bij het Streekblad dat was ontstaan uit een kerkblaadje dat door drukkerij Ribberink werd uitgegeven. “Ik was bij DSO toen ik werd gevraagd of ik geen interesse had om de redactie te doen. We zaten in die tijd in de Philipsstraat onder de drukkerij dus het was een enorme herrie”, vertelt Kees. Zijn eerste verhaal kan hij zich nog goed herinneren. Dat ging over de opening van de Graanschuur (voormalig theater red.) in de Dorpsstraat.

De meest grote verandering in zijn werk is volgens hem het technische gedeelte geweest. “Je schreef op handtypemachines in die begintijd. Later deden elektrische typemachines en weer later de computer hun intrede. Ook schreef je vroeger gewoon een verhaal wat door een opmaker in de krant werd geplaatst. Nu werkt de redactie met stramienen en moet je verhaal een bepaald aantal worden zijn. Maar”, zegt Kees. “dat vind ik ook weer leuk. Het is altijd mijn sport om exact het gevraagde aantal woorden te schrijven.”

Na een aantal jaar bij het Streekblad maakte Kees in 1978 de overstap naar het ochtendblad Het Vaderland met een kantoor in Buytenwegh. “De krant werd echter slecht bezorgd dus uiteindelijk viel het doek en keerde ik terug naar het Streekblad. “De krant maakte een enorme vlucht. Op een gegeven moment waren er drie uitgaven. Op maandag werd een sportkrant verspreid. Die was in het leven geroepen omdat de andere twee edities te dik werden om door de brievenbus te gaan. Commercieel gezien was die maandagkrant niet echt een succes.” Deze sportkrant werd op zondag gemaakt op het kantoor aan de Pilatusdam. “Dat moest op zondagavond heel voorzichtig en met de gordijnen dicht vanwege de zondagsrust, want dat viel niet bij iedereen even goed”, zegt hij. Later volgde het kantoor aan de Dorpsstraat waar het Streekblad samen met de Haagsche Courant kantoor hield. “Een leuke tijd”, vindt Kees. “Ik had goed contact met mensen als Gé Ansems, Roelof Hemmen en Jeroen Schmale.”

In de afgelopen 50 jaar heeft Kees maar liefst zes burgemeesters meegemaakt, Wegstapel, Hoekstra, Van Leeuwen, Waaijer, Aptroot en nu Bezuijen. “Toen bekend werd dat Hoekstra en Van Leeuwen burgemeester zouden worden, heb ik hen thuis bezocht voor een interview. Voor Hoekstra betekende dat dat ik naar Heiloo moest afreizen.” Reacties van lezers waren er volop herinnert Kees zich. “Zo maakte ik een keer een verhaal over de vergrijzing van Zoetermeer. Voor de foto fotografeerde de fotograaf mij op de roltrap in de passage. Ik noemde mijzelf oude knar. Nou dát heb ik geweten. Er kwamen veel reacties dat ik mijn excuses moest geven aan de meneer op de foto. De lezers wisten natuurlijk niet dat ik dat zelf was”, lacht Kees. “Ook heb ik vroeger veel uren bij de gemeenteraad gezeten maar het leukste vind ik toch altijd human interest.” En altijd goed voorbereid en ging de krant bij hem voorop. Echtgenote Tineke vult aan: “Toen ik aan mijn heup was geopereerd moest Kees mij helpen met douchen maar hij moest eerst weg voor de krant. Ik wilde niet om 7 uur al douchen dus ben ik in bed gebleven tot hij terug was.”

Nu eindigt voor hem het journalistieke werk. “Ik verwacht niet in een zwart gat te vallen hoor”, zegt Kees. “We hebben vijf kleinkinderen en ik fiets iedere dag op een gewone fiets 40 kilometer.Het houdt mij fit. Ik heb een museumjaarkaart en soms fiets ik naar Den Haag, ga een uurtje een museum bezoeken en dan weer terug.”