Noodkreet van accordeonist Mandelabrug

Zoetermeer - Al zeven jaar speelt Stelian Lacatus muziek op zijn accordeon op de Mandelabrug. De uit Roemenië afkomstige muzikant zorgt voor sfeer van de vroege ochtend tot laat in de middag. Voor ieder heeft hij een groet, een glimlach en een vrolijke melodie. 

Door Ineke de Jong

Zijn accordeon is een familiestuk van maar liefst 80 jaar oud. Zijn vader en opa hebben er ook nog op gespeeld. Er zijn reparaties aan gedaan, maar het klinkt nog steeds goed.  Corona bracht een moeilijke tijd voor Lacatus. Hij had nauwelijks een inkomen en maakte af en toe een uurtje bij iemand schoon.  Hij ondervond toen steun van de kerk. Daarna werd de Mandelabrug voor een deel ontmanteld. Dit was opnieuw een strop voor hem. Hij miste zijn vaste stek en was dolblij toen de brug weer werd opengesteld. “Ik merk nog steeds dat minder mensen met de trein naar hun werk gaan sinds de corona-tijd. En nu is het natuurlijk ook nog vakantietijd,” zegt hij.  Regelmatig maakte iemand een praatje met Lacatus en soms bracht men hem koffie en wat te eten vanuit het winkeltje op de brug. Dit stelde hij zeer op prijs. Helaas is het winkeltje al een tijd gesloten. 

De laatste twee maanden was Lacatus niet te vinden. Hij was terug naar zijn vaderland naar Budapest waar zijn zoon en dochter wonen. Een jaar geleden kwam het verschrikkelijke nieuws dat zijn zoon Marius door kanker was getroffen. Slechts 22 jaar oud en sinds kort uitbehandeld. Lacatus heeft in die afgelopen maanden zijn zoon naar verschillende artsen gebracht in de hoop dat er nog iets aan te doen was. Helaas blijkt dit niet het geval te zijn en zal de jongen binnen twee maanden komen te overlijden. Artsen vragen in Roemenië contante betalingen, dus daar ging veel geld in zitten. “Ik kan niet bij hem blijven,” vertelt Lacatus met tranen in zijn ogen. “Het leven is heel erg duur in Roemenië en de salarissen erg laag. Dat was de reden waarom ik zeven jaar geleden naar Nederland ben gekomen.” De terugkeer naar Nederland onder deze omstandigheden heeft de schrijnende reden dat er geen geld is voor de kist, de begrafenis en de laatste rustplaats van zijn jonge zoon. Verzekeringen zoals in Nederland zijn daar niet bekend. Lacatus heeft 3000 euro nodig en doet met de moed der wanhoop een poging om dit geld bij elkaar te sprokkelen. Dit gaat niet lukken met alleen accordeon spelen. Hij heeft dringend hulp nodig. Hij probeert werk te vinden, maar ervaart dat men liever jongeren aanneemt voor het vakantiewerk waar nu personeel gevraagd wordt. Lacatus staat erg alleen in zijn verdriet. Hij woont in Den Haag, maar heeft nauwelijks een dieper contact met de mensen om zich heen. Het blijft bij een vluchtige groet en een oppervlakkig praatje. Familie heeft hij hier niet en staat er dus alleen voor. “Ik heb heel veel stress en angst om mijn zoon. Er is geen moeder meer, maar zijn opa kijkt gelukkig naar hem om.” Marius ligt in het ziekenhuis en zal spoedig sterven. 

Lacatus smeekt vol wanhoop om hulp. Wie hem wil helpen, kan een bijdrage storten op gironummer NL88 INGB 0700331646 ten name van S. Lacatus.