Winst voor Zoetermeerse talenten bij Nederlands Vioolconcours

Zoetermeer – Maar liefst twee Zoetermeerders stonden in de finale van het Nederlands Vioolconcours dat in het Utrechtse Tivoli werd gehouden. In de strijd om de Davina van Wely prijs, dat is de categorie 14-17 jaar, waren de Zoetermeerse viooltalenten oppermachtig. Het concours werd gewonnen door Joshua Tavenier (16). Stadsgenoot Zohra Jongerius (16) behaalde een prachtige, gedeelde tweede plek. Bij deze plaatsen hoort een trofee en een geldbedrag wat zij gaan besteden aan hun muziekstudie.

Door Robbert Roos

Als we het duo op zondagmiddag spreken is Joshua net terug uit Amsterdam waar hij een optreden verzorgde in de Spiegelzaal van het Concertgebouw voor Radio 4. Bij de vraag of het goed ging schiet hij gelijk in de lach. “Ik had last van zweethanden waardoor mijn duim door mijn strijkstok schoot”, verklapt hij. “Gelukkig ken ik de muziek zo goed dat ik precies wist waar ik het weer op kon pakken. De meeste mensen hebben het waarschijnlijk niet eens gemerkt.” Zohra knikt instemmend toe. Van zenuwen voor een optreden is bij beiden geen sprake meer. Hooguit van wat gezonde spanning. 

Op de finale van het Nederlands Vioolconcours, die plaatsvond bij Muziekpodium Tivoli in Utrecht kijken ze met plezier terug. “De zaal voelde echt geweldig aan. Het was heerlijk om daar viool te mogen spelen.” Al wonen Zohra en Joshua beiden in Zoetermeer, vóór hun deelname aan het concours kenden ze elkaar niet omdat beiden in andere steden vioolles krijgen en onderwijs volgen. Joshua volgt vioolles bij Chris Duindam op de Academie Muzikaal Talent in Utrecht, en volgt normaal onderwijs op het Alfrink College. Zohra zit op de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en krijgt les van Shunske Sato. Deze lessen worden mogelijk gemaakt door de VandenEnde Foundation. “Meedoen aan het Nederlands Vioolconcours geeft een enorme motivatie om door te blijven gaan met vioolspel”, geven de muzikanten aan. “Het is fijn om zo naar een doel toe te kunnen werken.” 

Maar voordat Zohra en Joshua in de finale stonden moesten ze eerst een motivatiefilmpje maken en voorgedragen worden door hun docent om mee te mogen doen aan het concours. Ook moesten ze tijdens twee voorrondes spelen. Die werden gehouden in het weekend van acht en negen januari. “Tijdens de eerste voorronde speel je verplichte werken”, legt Zohra uit. “Maar in de tweede voorronde mag je zelf werken selecteren.” Joshua en Zohra kijken elkaar even aan met een veelzeggende blik. “Eigenlijk speel je in die tweede voorronde het fijnst hè”, spreken beiden uit. “Dan speel je de muziek die je het beste ligt.”
Joshua speelt sinds zijn vierde viool en komt uit een muzikale familie. “Mijn vader en zus zijn beiden violist, mijn broer speelt cello”, vertelt hij enthousiast. Zohra begon te spelen toen ze zeven was. “Mijn ouders spelen beiden geen instrument, maar er stond wel altijd iets van Bach op in huis. Mijn broer speelt fluit en mijn zus cello.” Toch waren Zohra en Joshua zich niet bewust van hun talent. “Daar moet een ander, bijvoorbeeld je docent, je op wijzen.” Zohra knikt instemmend. “Maar je kunt ook iets van jezelf terug horen en denken; hé dat klonk echt goed.” Om er direct aan toe te voegen; “Maar dat deel je niet met anderen hoor. We blijven bescheiden.”
In de aanloop naar het concours, een periode van zo’n zes maanden, wordt er nog meer dan normaal gefocust op de muziek. “Ik heb wel de laatste tijd wel wat minder goede cijfers gehaald op school”, geeft Joshua eerlijk toe. “Die moet ik nog goedmaken.” Zowel Joshua als Zohra zijn erg blij met de docent en pianist met wie ze oefenen. “Je hebt zoveel contact dat je elkaar ook echt persoonlijk leert kennen.” Een specifieke droom of doel hebben de twee niet. Of toch? “Als een symfonieorkest belt of je bij hun solo wilt spelen dan gaan we daar natuurlijk zeker voor.”