Pelgrimshoeve: “Belangrijk dat het blijft bestaan”

Zoetermeer - Na 41 jaar vrijwilliger te zijn geweest bij de Pelgrimshoeve stopt directeur Bouke Wagenaar (81) ermee. Ook zijn rechterhand, bedrijfsleidster Anneke Veldhuizen (69), stopt na ruim 32 jaar vrijwilligerswerk. De twee zullen het werk missen, maar zijn blij dat per 1 oktober nieuw bloed het roer overneemt. 

Door Janneke van der Ende

Wagenaar en Veldhuizen zijn gemiddeld zo’n zes dagen in de week, van 9 tot 5, druk in de weer met de stichting en in de bijbehorende tweedehandswinkel (snuffelmarkt). “Dat is heel pittig en het is veel werk, maar het is wel heel leuk”, vertelt Veldhuizen. Ze werd, zoveel jaren geleden, door Wagenaar gevraagd om te komen helpen. Het sociale karakter van dit vrijwilligerswerk heeft ervoor gezorgd dat ze zolang is blijven plakken. “Je kent elkaar hier, je kent het wel en wee van de mensen en je trekt met elkaar op. Het is gezellig.” 

Wagenaar is echter al sinds het prille begin in 1982 betrokken bij de Pelgrimshoeve. In dat jaar startte de winkel namelijk als bazaar, waarvan de opbrengst bestemd was voor het opknappen van de Pelgrimskerk aan de Stationsstraat. Wagenaar hielp in 1982 met het vinden van een locatie voor de bazaar. Hij had contacten bij de gemeente en hem werd gevraagd om contact te leggen met een wethouder. Later is de bazaar omgezet naar een permanente tweedehandswinkel. Stichting Pelgrimshoeve, de stichting die aan de winkel kleeft, werd vervolgens in 1988 opgericht met als doel het ondersteunen van goede doelen. De giften die de stichting aan goede doelen doet, komen uit de opbrengst van de winkel. “En toen, op een goede dag, ontdekte ik dat ik voorzitter was geworden van de stichting”, verklaart Wagenaar met een knipoog. Sindsdien heeft hij verschillende rollen gehad binnen de organisatie totdat hij directeur werd.

Risicovol
Hun leeftijd is de voornaamste reden dat het tweetal stopt. Continuïteit staat voor hen namelijk hoog in het vaandel. “Het is hartstikke belangrijk voor een bedrijf als dit dat het blijft bestaan”, zegt Wagenaar. “En dat is niet meer dan geborgd als je 81 jaar bent. Die leeftijd wordt wel gezien als extra risicovol.” Veldhuizen: “Dan gaan de jaren gewoon tellen. Het gaat nog prima, maar je moet wel naar de toekomst kijken.” En wat ze het meest zullen missen aan het werk? “De mensen. Je raakt verknocht aan mensen”, zegt Wagenaar. Veldhuizen knikt instemmend: “Inderdaad, het sociale aspect.” Wagenaar: “Iedereen is verschillend en we zijn hier niet om mensen te veranderen. Wel om mensen plezier te laten halen uit een taak en met anderen samenwerken. Als mensen hier 20, 25 of 30 jaar blijven werken, dan hebben ze hier toch wel iets gevonden. Dat is dan ook wel de kracht van het bedrijf denk ik.”

Nieuw bloed
Wagenaar en Veldhuizen hebben goede hoop in de nieuwe directrice die per 1 oktober start. Het tweetal geeft haar ruimte om haar weg te vinden vinden en haar stempel op het bedrijf te drukken. De nieuwe directrice heeft, volgens Veldhuizen en Wagenaar, als speerpunt het werven van nieuwe vrijwilligers. “Ze heeft jarenlang als vrijwilliger bij de Hockey Bond gewerkt en weet dus wat vrijwilligers zijn”, vertelt Veldhuizen. “Want, vrijwilligers zijn geen werknemers en benader je anders. Zij is ervan doordrongen hoe dat werkt en heeft zin om te beginnen.”

Trots
“De geschiedenis van de Pelgrimshoeve is een geschiedenis van verandering geweest”, besluit Wagenaar. “Zoals de verhuizing naar hier, het veranderen van afrekensysteem en het gebruik van barcodes op de producten. Het is één grote verandering geweest ten goede en daar ben ik toch wel lichtelijk trots op”, besluit Wagenaar. “Ik ben daar zeker trots op”, sluit Veldhuizen aan. “We hebben het samen gedaan, mét alle vrijwilligers. Want, alleen hadden we het niet gekund.”