
Vertrouwelingmaatje Det over Simone: “Ik kan haar lezen”
Actueel 1.015 keer gelezenZoetermeer - De dienst Vertrouwelingmaatje van MEE ZHN - Vrijwilliger Thuis bestaat drie jaar. Deze vrijwilligersdienst is uniek in Nederland en is ontwikkeld voor die hulpvragers die met regelmaat (para) medische afspraken hebben, maar geen mantelzorger of familielid die mee kan.
Een vrijwillig Vertrouwelingmaatje begeleidt iemand bij (para)medische afspraken. Ze bereiden samen voor wat de hulpvrager wil weten, welke vragen gesteld moeten worden. Het maatje gaat mee de spreekkamer in. De hulpvrager voert zo veel mogelijk zelf het woord; het maatje helpt waar nodig. Na afloop schrijft het maatje een verslagje.
Naast het bieden van een luisterend oor kan het Vertrouwelingmaatje een coachende rol hebben, zoals bij Det en Simone. Het verhaal begint op het moment dat Maria van MEE ZHN Vrijwilliger Thuis zegt: “Det, ik heb iemand die bij jou past.” “Ik had er heel veel vertrouwen in, dat zij dat op een goede manier gewogen had. Ik had geen idee wat me te wachten stond aan onzekerheid en verwarring en alles bij elkaar. “Simone en Det kunnen zich de kennismaking nog goed herinneren. “Ik was zenuwachtig, net als nu,” zegt Simone, “maar toen ik Det voor het eerst zag dacht ik meteen: Dit zit goed. Haar kan ik vertrouwen.” Det: “Wat ik lastig vond, was dat Simone heel moe was. En we kenden elkaar niet. Ik wist niet precies wat er zou gaan gebeuren. Nadat we “ja” gezegd hadden tegen elkaar, volgden er meteen zeven afspraken in twee weken.”
“We hebben elkaar iedere keer voorafgaand aan de afspraak getroffen in de hal van het ziekenhuis. We hadden de tijd om af te stemmen wat nodig was, namelijk: wat gaan we doen en wat is je doel?” zegt Det. “Ik begon als eerste,” vertelt Simone, “en als ik er niet uit kwam bij de arts, dan trok Det het weer recht. En zij wees de arts erop dat hij beter moest kijken naar wat ik nodig had. Ik was heel blij dat zij naast mij stond. “Het duurde wel even voor Simone kon aanvaarden dat Det er voor haar was. Ze had er altijd alleen voor gestaan. Na elk medisch contact bespraken Det en Simone na wat er besproken was, vaak met veel lol, en schreef Det een verslagje. Det: “Ik vind dat iedereen recht heeft op informatie, de gelegenheid moet hebben om zelf goede keuzes te maken. En dat kon Simone niet meer. Iedereen besloot voor haar of het was te veel. En dat hebben we uitgeplozen. Dat ik wat meer bagage heb vanwege mijn verpleegkundige achtergrond, daarom heeft Maria mij uitgezocht. Het is fijn dat iemand die het zo nodig heeft, zich zo veilig voelt.”Det ging ook mee naar UWV; dat was haar eigen keus. Zij deed veel meer dan meegaan naar ziekenhuisbezoeken. Maar zij kon niet alles. Er was te veel. Det heeft wel veel meegedacht. Simone zat zo diep in de put. “Een vertrouwelingmaatje maakt in mijn ogen iemand sterker, maar dat lukte niet zo best, totdat de revalidatie startte met hulp van de cardioloog en uit onderzoek duidelijk werd dat zij aandacht moest vragen voor zichzelf. En ze minder angstig werd.” Simone zag in Det ook een coach. En zij zagen allebei groei. “Het was een goede samenwerking,” zegt Simone. “En Simone heeft dat toegelaten”, beaamt Det.Professionele ondersteuning was al langere tijd nodig. Op aanraden van de psycholoog is er een ambulant begeleider gekomen, waarna Det als Vertrouwelingmaatje gestopt is. Simone heeft inmiddels veel minder medische afspraken dan voorheen.Det en Simone zijn nog steeds met elkaar verbonden. Hun contact was ‘life changing’. Voor allebei.Simone’s stressniveau is zo gedaald door de inzet van Det, dat ze ook ruimte kreeg voor een Thuismaatje, die gezellige dingen met haar doet. Vrijwilliger Thuis is op zoek gegaan naar een passend maatje. “Ze heeft dezelfde leeftijd als ik,” zegt Simone, “en ik ben blij dat ik haar elke maand zie!”Wilt u meer informatie over MEE ZHN - Vrijwilliger Thuis? Mail vrijwilligerthuis@meezhn.nl of bel Maria van den Akker, tel. 06 - 10646765.













