Buitenkansje voor vogelaars

In deze rubriek laten diverse experts uit de natuurwereld hun licht schijnen op leuke, bijzondere natuurweetjes. Deze week vertelt bioloog Winfried van Meerendonk over een zeldzame dwaalgast in Zoetermeer: de zwartbuikwaterspreeuw.

Tientallen vogelaars vergaapten zich dagelijks aan een vogel die we slechts een enkele keer per jaar kunnen zien in ons land. Met grote telelenzen maken ze fraaie plaatjes als bewijsmateriaal en er is zelfs een heuse competitie wie de meeste soorten kan waarnemen in een jaar.

Zwartbuikwaterspreeuw

De bijzondere vogel die zich al weken laat zien langs de Zoetermeerse plas is een zwartbuikwaterspreeuw. Met spreeuwen hebben ze niets te maken. Van nature houden waterspreeuwen zich op in bergstroompjes met veel stenen waar ze insecten en kreeftachtigen onder vandaan halen. Dat doen ze door tegen de stroom in onder water te duiken. Ze zetten zich met hun vleugels af en drukken de luchtlaag uit de veren. Zo kunnen ze onder water naar voedsel zoeken. De botten zijn massief, ook een aanpassing om wat makkelijker onder water te kunnen blijven en vrij speciaal in de zangvogelwereld met al die holle beenderen.

Onverstoorbaar

Opvallend aan deze waterspreeuw is het onverstoorbare gedrag. Vleugelstrekkend, verenpoetsend en gapend op slechts enkele meters afstand van de “paparazzi” die dit buitenkansje maar wat graag vastleggen. En niet te vergeten het foerageergedrag. Vogelaars die zich over de ponton bewegen veroorzaken op het wiebelende ding een lichte golfslag die tegen de stenen op de oever klotst. Juist op die plekken kwam de waterspreeuw voedsel zoeken in de vorm van haftenlarven, libellenlarven, kreeftachtigen, slakjes en andere ongewervelden. Een onbedoelde vorm van samenwerking. Dat doet denken aan het foerageergedrag van de roodborst tijdens het werken in uw tuin.