De Zoetermeerse slakkendeskundige Anthonie van Peursen wordt momenteel veelgevraagd om te komen vertellen op Radio (oa Vroege Vogels) en TV (Op 1).
Anthonie: "Door sommige wordt zelfs het woord ‘slakkenplaag' gebruikt, hier ben ik het helemaal niet mee eens.”
Wanneer de weersomstandigheden gunstig zijn niet te koud en lekker vochtig, dan komen naaktslakken tevoorschijn. Net als ook de huisjes slakken bestaan ze voor tachtig procent uit water. Wanneer de weersomstandigheden ongunstig zijn kruipen ze weg.
Daarbij komt dat door het toedoen van de mens het aantal dieren die de eitjes van slakken eten is afgenomen. Dit geldt zowel voor dieren boven de grond als dieren in de grond.
Uiteraard is heel vervelend wanneer de plantjes in de tuin en of de moestuin door slakken worden opgegeten. Echter zijn maar een paar soorten naaktslaken de Wegslakken, de Gevlekte akkerslak en één huisjesslak de Segrijnslak die dit doen. Deze soorten zijn in feite de hooligans onder de slakken en bezorgen de andere soorten een slecht naam. De overige soorten eten bladafval, algen, paddenstoelen en dergelijke. Alle slakken zijn opruimers van natuurlijk afval. Zo eet onder andere de Gewone wegslak hondenpoep en doodgereden soortgenoten.
Slakken eten geen planten met bladeren die hard, leerachtig of dik zijn. Ook planten met giftig sap of blad en planten van veel keukenkruiden worden niet gegeten.
Wanneer men iets tegen de vele slakken wil doen gebruik dan geen gif of zout. Het beste is om ze een paar keer per dag te verzamelen en in emmer te doen. Deze emmer kan dan bijvoorbeeld in een bos worden geleegd. Ook kan men aan het begin van de avond plankjes met daarop (goedkoop) bier neerleggen, deze kan men ’s ochtends verzamelen en de slakken ergens anders naar toe brengen.