Het kreeftvrouwtje doet inmiddels weer een tukje. Op haar zij liggend met altijd één oog boven water en een schaar die een plant vasthoudt doet mijn kreeft een tukje. Foto en tekst Arno van Berge Henegouwen.
Het kreeftvrouwtje doet inmiddels weer een tukje. Op haar zij liggend met altijd één oog boven water en een schaar die een plant vasthoudt doet mijn kreeft een tukje. Foto en tekst Arno van Berge Henegouwen. (Foto: )

Groeten uit het groen Kreeftentukje

Bioloog Arno dook in de vakliteratuur en vraagt zich af: uit welk deel van de kreeftenhersenen komt toch die slaap?

Zoetermeer - Vorig jaar ving ik een jong stekelig kreeftje van 4 mm. Na vijf keer vervellen kleurt zij steeds meer rood waardoor zij langzaam verandert in een vrouwtje van de Rode Amerikaanse rivierkreeft die hier zo ontzettend talrijk is geworden. Zij slaapt veel, niet ongewoon voor dieren. Maar dat kreeften dat bijna net zo doen als mensen is nieuw voor mij. Uit wetenschappelijke analyses van kreeftenslaap met elektrodes blijkt, dat hun hersenen dezelfde rustige elektrische golven voortbrengen als de hersenen van zoogdieren. En ook in wakkere staat zijn hun hersengolven net als bij ons grilliger en heftiger. Wanneer zij slaapt reageert zij niet op het felle flikkerende licht van mijn zaklantaarn. Zij ontwaakt alleen wanneer ik haar aanraak. Razendsnel schiet zij weg onder de planten om tien minuten later weer haar slaapplekje op te zoeken. Uit het onderzoek met de elektroden komt naar voren, dat slaap bij alle dieren ongeveer hetzelfde patroon heeft en dat het al honderden miljoenen jaren zo is. Toch zijn er verschillen, bij zoogdieren is slaap verbonden met andere delen van de hersenen dan bij reptielen, amfibieën en vissen.

Meer berichten