Logo streekbladzoetermeer.nl


Zohra Jongerius won als een van de jongste deelnemers de HJSO solistenprijs op het Peter de Grote Festival. Foto: Robbert Roos
Zohra Jongerius won als een van de jongste deelnemers de HJSO solistenprijs op het Peter de Grote Festival. Foto: Robbert Roos (Foto: Robbert Roos)

"Niet om de prijs maar de ervaring"

Robbert Roos

12-jarig viooltalent uit Zoetermeer

Zohra Jongerius speelt sinds haar 7e viool. Ondanks haar jonge leeftijd is ze erg gedreven en weet ze, schijnbaar zonder moeite, de prachtigste melodieën uit haar instrument te toveren. En niet zonder succes. Dit jaar werd ze 3e tijdens de finale van het Nederlands Vioolconcours, en tijdens het Peter de Grote Festival won ze met de Czardas van V. Monti de HJSO Solistenprijs. Ondanks deze mijlpalen in haar nog jonge carrière blijft Zohra erg bescheiden. "Het gaat niet om de prijs, maar om de ervaring."

Zoetermeer - Op het eerste gezicht lijkt Zohra een tiener, net als vele van haar leeftijdsgenootjes. Toch heeft deze jongedame heel wat talent in huis en een grote passie voor vioolspelen. Die liefde ontstond al op jonge leeftijd. "Op mijn oude school, ik zat nog in de kleuterklas, vierden we jaarlijks het adventsfeest in een donkere aula, die enkel verlicht werd door kaarsjes. In dat decor speelde een violist. Daar werd ik zo door geraakt dat ik er tranen van in mijn ogen kreeg. Toen dacht ik; dat wil ik ook." Toen ze met haar oudere broer en vader meeging naar de open dag van het CKC mocht ze een viool proberen en startte met vioollessen in een groep. "Ik kan snel en gemakkelijk leren." Momenteel volgt ze de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Zohra vindt alles mooi aan een viool. "Je kunt er zoveel klanken uithalen. Van licht en vriendelijk, tot donker en grommend. Je raakt er telkens door ontroerd." Zohra kan zich helemaal laten gaan in haar spel. "Of je nu blij bent, verdrietig of boos. Soms speel ik met mijn ogen dicht." legt ze uit. Toch red je het niet met talent alleen, en moet er vooral ook veel geoefend worden. "Ik probeer drie keer per dag, ongeveer drie kwartier te oefenen. Eerst toonladers, dan etudes en als laatste stukken. Tussendoor neem ik rust met een kop thee." vertelt Zohra enthousiast. Toch valt het in combinatie met het huiswerk voor het VWO niet altijd mee, want ze krijgt ook op zaterdag les, en op zondag zijn er vaak concerten. "Het is een kwestie van heel goed plannen, want ik zit af en toe ook graag op het strand met de wind door m'n haar." Later wil ze graag in een ensemble spelen, maar hoeft daarmee niet perse de wereld rond. "een beetje rond Nederland vind ik prima." Wel zou ze graag een keer een masterclass volgen van Rosanne Philippens. "Het zou geweldig zijn om met haar te mogen spelen." Momenteel speelt Zohra op een viool uit 1770 van vioolbouwer Johannes Theodorus Cuypers, die ook wel de Hollandse Stradivarius genoemd wordt. Het liefst speelt Zohra stukken van J.S. Bach, Tsjajkovski of Sjostakovitsj. Met moderne vioolmuziek heeft ze niet zoveel. Naast het geven van concerten speelt Zohra ook graag in de stad. "Als ik mensen zie glimlachen of een beetje zie dansen; daar geniet ik echt van." Af en toe gebeurt er ook iets bijzonders. "Laatst gooide een stel, terwijl ik stond te spelen, een briefje in mijn vioolkoffer met de vraag of ik op hun bruiloft wilde optreden. Van zoiets word je echt wel blij hoor." aldus Zohra.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox