Foto: Helene Ouwerkerk

Blond

Blauwalg. Het is een terugkerend zomers probleem. Ik zal u verklappen maar in de komkommertijd zijn wij journalisten stiekem wel een beetje blij als er in de zomer weer blauwalg wordt ontdekt. Hebben we in zomerweken waarin het nieuws niet erg dik bezaaid is, toch iets zinvols om over te schrijven. Maar goed, ik begrijp ook wel dat wij dan maar over iets anders moeten schrijven en onze creativiteit de vrije loop moeten laten gaan. Ook in de zomer. Dus dat blauwalg moet verdwijnen. Eens.

In Zoetermeer is het Noord Aa een steevaste bron van blauwalg. Logisch, stilstaand binnenwater dan kan je erop wachten. Vorig jaar werd daarom een boei te water gelaten die met ultrasone geluiden de blauwalgen moest wegjagen. Die proef is dus mislukt. De gemeente wil dat niet met zoveel woorden zeggen maar als de conclusie is dat er ondanks de boei nog steeds blauwalg is, dan is volgens mij 1 + 1 = 2.

Het Hoogheemraadschap is echter niet voor één gat te vangen. Dus begint er deze week weer een andere proef. Met waterstofperoxide dit keer. Mijn eerste associatie met dit goedje is blond haar. En ik denk dat velen het met mij eens zijn. Kan je straks aan de blonde lokken zien, wie een duik in het Noord Aa heeft genomen en wie niet.

Maar alle gekheid op een stokje. Het Hoogheemraadschap gaat de waterstofperoxide in sterk verdunde vorm in het water gieten. Het is niet schadelijk voor dieren en planten. Alleen de gehate blauwalg legt het loodje. Maar is dat wel zo? Ik begrijp dat het blauwalg weg moet want het is hartstikke slecht voor de volksgezondheid maar om nu gelijk gifstoffen in het water te brengen. Want wat nou als het wel slecht is voor andere planten en dieren. Overigens is Zoetermeer niet de eerste gemeente die blauwalg met waterstofperoxide probeert te bestrijden. Twee jaar geleden deed Delft hetzelfde in de Delftse Hout. Geslaagd?, vraagt u? Nou nee, ondanks de waterstofperoxide is er nog steeds blauwalg in de Delftse Hout. I rest my case.

Meer berichten