De groep met Zoetermeerders die in Zwitserland de Eigertrail gaan lopen tijdens hun training op de 'Alp'. Foto: Robbert Roos
De groep met Zoetermeerders die in Zwitserland de Eigertrail gaan lopen tijdens hun training op de 'Alp'. Foto: Robbert Roos (Foto: Robbert Roos)

Trainen voor Zwitserse Eigertrail

Robbert Roos

Afzien op Zoetermeerse 'Alp'

De meeste sportievelingen onder ons hebben weleens een rondje hardgelopen. De wat fanatiekere personen gaan voor een halve of hele marathon. Maar wat ga je doen als zelfs dat geen uitdaging meer is? Dan loop je een trail door de bergen. Op 14 juli lopen verschillende Zoetermeerders de 'Eigertrail' in Zwitserland. Een uitdagend parcours door de bergen met flinke hoogtemeters.

Zoetermeer - Om zo'n tocht te kunnen volbrengen moet je flink trainen. Waar kun je je dan beter voorbereiden dan op de Zoetermeerse Alp, zoals de heuvel naast SnowWorld ook weleens genoemd wordt? Dave (33) is eigenlijk de aanstichter. "Zo'n twee jaar geleden gaf ik een wekelijkse clinick aan iedereen die het lopen van een trail wel leuk leek. Binnen no-time ontstond deze groep waarmee we nu wekelijks trainen." Zelf was hij met de sport begonnen na een vakantie in Duitsland. "Het is niet zo dat ik iedereen van de weg wil hebben, maar lopen in de bergen is heel anders en veel uitdagender." Daar gaat het de meesten in de groep ook om. Jezelf tegenkomen, grenzen verleggen. Over een ding is iedereen het eens; als je eenmaal begint, dan ben je verkocht. "Iedereen gaat voor zijn eigen overwinning." En een overwinning is het behalen van de eindstreep zeker. De Eigertrail kent vier afstanden; de 16 kilometer, ook wel de relax-trail genoemd, 35 kilometer met de meeste hoogteverschillen, 51 kilometer die ook wel de panorama-route genoemd wordt en die net een stapje verder gaat dan een marathon. En de laatste voor de echte die-hards zoals Dave. Die is 101 kilometer, een afstand waar hij zo'n 16 tot 18 uur over doet. Hij vertelt het alsof het over een wandelingetje door het park gaat. En het kan nog gekker. Richard (54) is de nestor van de club. Hij schreef met de Ultrabalaton een recordafstand van maar liefst 212 kilometer op zijn naam die hij liep in 25 uur. Melanie gaat voor de 16 kilometer, al met al toch een hele prestatie in de bergen. "Ik gebruik graag de favoriete uitspraak van Pipi Langkous; ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan." Ze wordt terzijde gestaan door haar maatje Tommy, die verdacht veel overeenkomsten met Iron-man vertoont. Wendy gaat voor de 35 kilometer. "Je traint en doet je best voor iets waarvan je niet weet of het wel lukt. Het uitlopen van deze afstand is voor mij dan ook de ultieme kick." De deelnemers lopen van verzorgingspost naar verzorgingspost en zorgen tussendoor dat ze voldoende vocht en voedingsstoffen binnenkrijgen. Melanie: "Voor mij zijn dat bananenkoekjes en noten, verder zijn eiwitten, vetten en zouten erg belangrijk." Voor de veiligheid heeft iedere loper een soort survivalpack bij zich met o.a. een EHBOdoos, extra kleding, een hoofdlamp en soms zelfs een tracker. In noodgevallen staan er tien helikopters klaar om een uitvaller op te pikken. Maar het mooiste cadeau aan de finish is een lokaal gebrouwen trail-biertje die de deelnemers aangeboden wordt. "Want dat hoort ook bij trailen" volgens de groep.

Meer berichten