Logo streekbladzoetermeer.nl


Foto: Robbert Roos

Voorstelling Drs. Down zorgt voor een lach en een traan

Door Robbert Roos

Zoetermeer - Kun je als jongen met het syndroom van Down je droom verwezenlijken en een universitaire studie doen? Kun je een normaal leven leiden en verliefd worden op het meisje van je dromen? In Drs. Down komen alle clichés aan bod waardoor u het ene moment dubbel ligt van het lachen en het volgende moment een traantje wegpinkt van ontroering. Een bijzonder verhaal over een jongen met Down.

Het stuk is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Pablo Pineda-Ferrer, een Spaanse jongen die als enige een universitaire graad in de psychologie weet te behalen, en het debuut als scenarioschrijver voor Ivo Niehe. Tijdens het stuk wordt gebruik gemaakt van grote beeldschermen gecombineerd met dansers en acteurs waardoor een boeiende setting ontstaat die u meeneemt in het verhaal. Lucas, een prachtige rol van Nando Liebregts, moet hard zijn best doen om zijn eigen plekje in de maatschappij te veroveren. Niet alleen op school, maar ook binnen het eigen gezin waar discussies tussen een teleurgestelde vader (Hugo Hanen), een zorgzame moeder (Anne-Mieke Ruyten) en een jaloerse broer (Gijs Stallinga) soms hoog oplopen. En dan is er die ene ontmoeting met het meisje van zijn dromen (Sanne van Veen). Gelukkig voor Lucas kan hij altijd rekenen op zijn boezemvriend Tom, een komische rol van Rutger Messerschmidt. Het stuk is hard en rauw als Lucas op school gepest wordt en ongewenst is, confronterend als vader en moeder discussiëren over de toekomst en vertederend als Lucas met zijn vriendin een afspraak heeft. Op die manier houdt het de bezoekers zeker een spiegel voor. Toch zit de voorstelling ook vol humor als Lucas en Tom, ouwe-jongens-krentenbrood, elkaar van de beste adviezen voorzien. In het stuk wordt geen cliché ongemoeid gelaten. Dat komt soms confronterend over, maar is de waarheid vaak niet nog harder? De muziek in combinatie met de liedjes zorgt ervoor dat de voorstelling het ene moment dampt en spettert en het volgende moment op fragiele wijze ontroert. Zoals wanneer vriendin Eva haar gevoelens onder woorden probeert te brengen, of Lucas moeder hem vraagt te leren leven zoals hij. We hebben allemaal een beperking, maar als je je best doet, kun je een heel eind komen.

reageer als eerste
Meer berichten